رویکرد مثبت غرب به وزارت ظریف
رویترز در گزارشی انتخاب احتمالی محمد جواد ظریف برای تصدی پست وزارت امور خارجه را نشان دهنده حسن نیت دولت روحانی در قبال واشنگتن دانست.
به گزارش ایسنا، خبرگزاری رویترز در گزارشی درباره اخبار مربوط به حضور محمد جواد ظریف به عنوان وزیر امور خارجه در کابینه حسن روحانی نوشت: اگر حسن روحانی، رییسجمهور منتخب ایران بخواهد ارادهاش برای احیای روابط با آمریکا را نشان دهد و به معامله بزرگ با آمریکا دست بزند، به زحمت میتواند کاری بهتر از انتخاب محمد جواد ظریف به عنوان وزیر امور خارجه در کابینهاش انجام دهد.
رویترز به نقل از دیپلماتها افزود که ظریف که انگلیسی را روان صحبت میکند و دکترای خود را از دانشگاه «دنور» اخذ کرده، در چندین مذاکرات محرمانه به منظور تلاش برای غلبه بر ۳۵ سال بیگانگی واشنگتن و تهران نقشی محوری را ایفا کرده است.
رویترز افزود: این گفتوگوها به علت بیاعتمادی عمیقی که در زمینه طیفی از اختلافات، از برنامه هستهای ایران و حمایت از شبه نظامیان ضد اسراییلی (صهیونیستی) گرفته تا تحریمهای آمریکا و امیدهای مهندسی «تغییر رژیم» در تهران، وجود داشت با شکست مواجه شد.
به گزارش ایسنا، مقامات ایران هرگونه مذاکره مستقیم با آمریکا را در سالهای گذشته تکذیب کردهاند و تنها مذاکرات دو طرف درباره عراق و افغانستان برگزار شده است.
این گزارش حاکی است: اما انتخاب ظریف نشان میدهد که این رییسجمهور جدید میانهرو علاقمند است تلاش دیگری برای شکستن این بنبست انجام دهد.
یک دیپلمات ارشد غربی که بارها با ظریف برخورد داشته است گفت: او همواره به روشی هوشمندانه، آشکار و صریح تلاش میکرد برای بهبود روابط هر اقدام ممکنی را انجام دهد.
این دیپلمات افزود: او آدم خوبی است، کسی است که غرب را به خوبی میشناسد و انگلیسی را کامل صحبت میکند. کسی است که آمریکا را خیلی خوب میشناسد و با وجود همه ناکامیهای گذشته، همچنان کسی است که در آمریکا او را میشناسند.
رویترز در ادامه اشاره کرد که با این وجود این احتیاط معمول درباره ایران وجود دارد که رهبر معظم ایران در زمینه سیاست خارجی و امنیتی و کنترل برنامه هستهای حرف آخر را میزند و در سلسله مراتب سیاست خارجی، وزیر امور خارجه بعد از رهبر، دبیر شورای عالی امنیت ملی که در عین حال مذاکره کننده ارشد هستهای نیز هست و رییسجمهور، تقریبا در رده چهارم قرار دارد. با این حال با این فرض که پارلمان با اکثریت نمایندگان محافظهکار به ظریف رای اعتماد بدهد، انتصاب او اقدامی جدی در راستای نیت مثبت در قبال آمریکا خواهد بود.
رویترز در ادامه اشاره کرد که دوکشور از سال ۱۹۸۰ تاکنون هیچگونه روابط رسمی با یکدیگر نداشتهاند.
در ادامه این گزارش به تماسهای ظریف با جو بایدن، معاون رییسجمهور آمریکا، چاک هاگل، وزیر دفاع و برخی مقامات نامی امنیت ملی آمریکا از هر دو جناح اشاره شده است.
رویترز افزود که این دیپلمات ایرانی پس از به قدرت رسیدن محمود احمدینژاد در انتخابات ۲۰۰۵، از عضویت در تیم مذاکره کننده هستهای ایران کنارهگیری کرد و در سال ۲۰۰۷ پس از پنج سال تصدی نمایندگی دایم ایران در سازمان ملل به ایران بازگشت.
بنا بر این گزارش، ظریف از آن زمان تاکنون در شرایط بلاتکلیفی قرار گرفت، از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۰ راسما مشاور ارشد وزیر امور خارجه بود و سپس از سال ۲۰۱۱ به عنوان مدیر بینالمللی دانشگاه آزاد اسلامی فعالیت کرد.
دیپلماتهای غربی گفتند که ظریف در آخرین تلاشها برای مذاکره درباره چانهزنی بزرگ میان تهران و واشنگتن که بعد از حوادث ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ آغاز شد، مذاکره کنندهای محوری بود.
بنا بر این گزارش، روزنامههای آمریکایی در سال ۲۰۰۷ متن اولیه پیشنویس یک توافقنامه را منتشر کردند که مجموعهای از گفتوگوهای محرمانه در پاریس، ژنو و نیویورک بود. این گفتوگوها درباره همه مسایل مهم و قابل توجه در خصوص روابط دو کشور بود. هرچند این پیشنویس ماهیتا یک توافق نبود اما به انتظارات دو طرف درباره مسایلی نظیر تضمینهایی درباره این که برنامه هستهای ایران هیچگونه ظرفیت نظامی نداشته باشد و تضمینهایی درباره این که آمریکا علیه فعالیتهای گروه مجاهدین خلق (گروهک تروریستی منافقین) اقدام خواهد کرد، اشاره میکرد.
این گزارش به نقل از فردی که وی را یک دیپلمات غربی دخیل در این مذاکرات پشت پرده معرفی کرد با ذکر این که «این متنها موثق هستند» مدعی شد که مقامات ایران برای ادامه این مذاکرات چراغ سبز نشان داده بودند.
جیاندومنیکو پیکو، فرستاده پیشین سازمان ملل در خاطرات خود میگوید که سالها قبل ظریف به عنوان یک دیپلمات جزء در مذاکرات مربوط به تلاش برای آزادی گروگانهای آمریکایی در لبنان که بهدست گروهی از افراد مسلح به اسارت گرفته شده بودند، شرکت داشت. هر چند آمریکا در آن زمان اقدام متقابل همراه با حسن نیت انجام نداد اما ظریف همچنان به تلاشهای خود برای بهبود مناسبات دو کشور متعهد ماند.
تریتا پارسی، رییس شورای ملی ایران و آمریکا در واشنگتن که یک تشکل طرفدار گفتوگو است گفت: ظریف در چند مذاکرات آمریکا - ایران از جمله گفتوگوهای مربوط به افغانستان پس از حمله تحت رهبری آمریکا به افغانستان در سال ۲۰۰۱ و همچنین پیشنهاد ایران در سال ۲۰۰۳ برای انجام « چانهزنی بزرگ» با آمریکا شرکت داشته است.
بنا بر این گزارش، پارسی درباره آن پیشنهاد به عنوان آغازی جدید و فراگیر که البته بعدها دولت جرج بوش، رییسجمهور وقت امریکا آن را رد کرد گفت: براساس مصاحبههایی که من با ظریف انجام دادم، وی در تهیه پیشنویس این معامله دخیل بود.
جیمز دابینز، دیپلمات کهنهکار آمریکایی و نماینده آمریکا در کنفرانس بن ۲۰۰۱ که به تشکیل دولت جدید افغانستان پس از سرنگونی طالبان منجر شد، معتقد است که ظریف در این دیپلماسی نقشی محوری و مثبت داشت و فردی شوخ طبع است.
دابینز که اکنون فرستاده ویژه وزارت امور خارجه آمریکا در افغانستان و پاکستان است، در جلسه استماع کنگره در سال ۲۰۰۷ یادآوری کرد که چگونه ظریف که در آن زمان معاون وزیر امور خارجه بود، ائتلاف ضدطالبان شمال افغانستان را متقاعد کرد از خواسته خود برای داشتن سهم زیادی از وزارتخانههای افغانستان صرف نظر کند.
دابینز گفت: نماینده ائتلاف شمال همچنان سرسخت بود اما سرانجام ظریف وی را کناری کشید و چند دقیقه با او درگوشی صحبت کرد، سپس نماینده ائتلاف شمال به میز مذاکره بازگشت و گفت «بسیار خوب، موافقم. جناحهای دیگر میتوانند دو وزارتخانه بیشتر در اختیار داشته باشند.»
ظریف به پیشرفتی نهایی دست یافت که بدون آن ممکن بود دولت (حامد) کرزای هرگز شکل نگیرد.
بخش سایتخوان، صرفا بازتابدهنده اخبار رسانههای رسمی کشور است.
ارسال نظر