‌ باراک حسین اوباما در چهارم اوت سال ۱۹۶۱ در جزیره‌ هاوایی متولد شد. پدرش سنیور باراک اوباما که در روستای کوچکی در کنیا متولد شده بود، در همین روستا به همراه پدر خود که چوپانی می‌کرد و برده‌ انگلیسی‌ها بود، روزگار می‌گذراند. «آن دانهم» مادر باراک که سفیدپوست و اصالتا آمریکایی بود، در شهر کوچک کانزاس بزرگ شده بود. پدرش در دوران بحران اقتصادی سال ۱۹۲۹ به کار سخت و مشقت بار در سکوهای حفاری و استخراج نفت مشغول بود. پدر «آن» پس از حمله هوایی غافلگیرانه‌ نیروهای ژاپنی به پرل هاربر برای خدمت در جنگ جهانی دوم ثبت‌نام کرد و در همین برهه زمانی بود که در یونیفورم ارتش آمریکا به اقصی نقاط اروپا سفر کرد. مادر باراک در خط تولید بمب در کارخانه بمب‌سازی مشغول به کار شد و با پایان یافتن جنگ دوم جهانی به همراه پدر خود در کالج‌های جی.آی.بیل (G I.Bill) که به منظور حمایت از کهنه‌ سربازان بازگشته از جنگ و کمک به خانواده‌هایشان تاسیس شده بود و امکاناتی نظیر مسکن و سایر خدمات اجتماعی را در اختیار آنان قرار می‌داد، به تحصیل پرداخت.

مادر باراک به همراه پدرش توانست از طریق برنامه فدرال مسکن که توسط دولت آمریکا ارائه شده بود، خانه‌دار شده و به هاوایی نقل مکان کند. در این زمان پدر اوباما در کنیا موفق شد از دانشگاهی در هاوایی بورسیه دریافت کند و این موفقیت تحصیلی در واقع پایانی بود بر همه روزها و سال‌هایی که با پدر خود در ناشناخته‌ترین روستاهای کنیا به چوپانی مشغول بود. او اکنون می‌توانست برای ادامه‌ تحصیلات وارد دانشگاهی در هاوایی شود. «آن» (مادر باراک) در این شهر با پدر باراک آشنا شد و این آشنایی به ازدواج کشیده شد. اما این ازدواج دوامی نداشت و «آن» و همسرش وقتی باراک تنها دو سال سن داشت، از یکدیگر جدا شدند. پدر باراک اما لحظه‌ای از رویاهای خود دست نکشید و تحصیلاتش را در سطح دکترای تخصصی در دانشگاه هاروارد ادامه داد و سپس به زادگاهش کنیا بازگشت. باراک مدتی را در خانه‌ مادرش در هاوایی سپری کرد. مادر باراک پس از مدتی مجددا ازدواج کرد و به همراه شوهر جدیدش که یک دانشجوی اندونزیایی بود در سال ۱۹۶۷ به جاکارتا سفر کرد. باراک در پایتخت اندونزی به مدرسه رفت و در سن ۱۰ سالگی برای زندگی با پدربزرگ مادری‌اش عازم هاوایی شد.

باراک سیاهپوست اگر چه توانست به عنوان دانش‌آموز ممتاز دوران تحصیلات متوسطه را به پایان برساند، اما در کالج محل تحصیلش تنها سه سیاهپو‌ست بودند که او یکی از آنان بود و به گفته‌ خود در این برهه برای نخستین بار به عنوان یک آمریکایی آفریقایی تبار طعم تلخ تبعیض نژادی را چشید. باراک دوران سخت تثبیت هویتش را در بطن چنین جامعه‌ای فرا روی خود داشت.

باراک که جهد و جد پدرش برای دستیابی به درجات عالی تحصیلی و پیمودن مدارج ترقی را با گوشت و استخوانش حس کرده بود، موانع و مشکلات نژادی را در هم کوبید و در سال ۱۹۸۳ در رشته علوم سیاسی از دانشگاه کلمبیا فارغ‌التحصیل شد. زبانه‌های آتش جاه‌طلبی و پیشرفت در باراک جوان هرگز فروکش نکرد. او که آ‌موزه‌ها و تعلیمات مادرش، یعنی اهمیت خدمت به کشور و احساس یکدلی و یکرنگی را به خاطر داشت، به عنوان گرداننده‌ وارد گروهی تقریبا مذهبی شد که هدف و برنامه آن بهبود وضعیت معیشتی در مناطق حومه‌ای و عمدتا فقیرنشین بود. این گروه به موفقیت‌ها و پیشرفت‌هایی نایل شد، اما باراک کم‌کم به این نتیجه رسید که اگر به راستی رویای بهبود وضعیت معیشتی و ارتقای سطح کیفی زندگی مردم را در سر می‌پروراند، باید اصلاحات را نه از سطح محلی و منطقه‌ای بلکه در مقیاس ملی و با اصلاح قوانین و ایجاد برخی اصلاحات سیاسی آغاز و پیگیری کند، لذا به دانشگاه هاروارد رفت و در سال ۱۹۹۱ مدرک دکترای حقوق را از این دانشگاه دریافت کرد.

وی همچنین نخستین آمریکایی سیاهپوستی بود که توانست به مقام ریاست انجمن عالی حقوق دانشگاه هاروارد منصوب شود. باراک حسین اوباما سپس به شیکاگو رفت تا ضمن وکالت به تدریس حقوق و مبانی قانون اساسی بپردازد. موفقیت‌های اوبامای جوان و جویای نام، راه را برای وی جهت کسب نمایندگی حزب دموکرات در سنای آمریکا هموارتر کرد و سرانجام موفق شد کرسی نمایندگان سنا از ایالت ایلینویز را تصاحب کند.

رشد و پرورش یافتن در نقاط مختلف در میان انسان‌هایی با عقاید و باورهای گاه متضاد و گوناگون، بزرگترین و ارزشمندترین تجربه‌ زندگی باراک اوباما بود و همین مزیت به اودیسه‌ سیاسی این جوان سیاهپوست روح و جان تازه‌ای بخشید. در بحبوحه‌ مناقشات حزبی مجادلات سیاسی و بحران‌های مالی و معیشتی دنیای معاصر، اوباما همچنان از این قابلیت و استعداد برخوردار بود که نگاه طیف‌های اجتماعی و سیاسی و فرهنگی مختلف را به سوی یک هدف سیاسی و اجتماعی مشخص معطوف سازد. هدفی که حل و فصل مشکلات و چالش‌های فرا روی مردم آمریکا را بر نیات و مقاصد سیاسی و معیارهای جناحی و حزبی ارجح می‌داند.

وی همواره پیش قراول تلاش‌ها برای ایجاد اصلاحات در نظام سیاسی و دولت حاکم بوش بوده و به عنوان عضو کمیته رسیدگی به امور کهنه سربازان ارتش آ‌مریکا در زمینه مراقبت‌های بهداشتی و درمانی اقدامات زیادی را صورت داده است. باراک اوباما و همسرش میشل، دارای دو فرزند ۸ ساله و ۹ ساله هستند.