شماره روزنامه ۴۴۷۳
|
آرشیو روزنامه شماره ۴۱۷۴ دنیای اقتصاد

اخبار باشگاه اقتصاددانان - روزنامه شماره ۴۱۷۴

  • رژیم آینده تعرفه‌ها

    در ایران در طول ۵ دهه گذشته تصمیم‌های کم و بیش یکسانی درباره سیاست‌های تعرفه‌ای اتخاذ شده است. پیش از انقلاب، سیاست جایگزین واردات حاکم بود و سیاست‌های تجاری به درون‌گرایی تمایل داشت.
  • پارادایم جدید در تجارت

    محسن جلالپور رئیس پیشین اتاق بازرگانی ایران
    مرور تحولاتی که در چند دهه گذشته بر تجارت میان کشورها گذشته، باعث می‌شود به این مساله فکر کنیم که آیا ما در سیاست‌گذاری تجاری موفق عمل کرده‌ایم؟ برای اینکه به این پرسش پاسخ بدهیم، ابتدا تحولات جهانی پارادایم‌های تجاری را مرور می‌کنیم و پس از آن به دنبال این خواهیم بود که ببینیم سیاست‌گذاری‌های ما تا چه اندازه به تسهیل و رونق تجارت کمک کرده است. چند دهه پیش که تجارت جهانی بر پایه صادرات مواد اولیه و مواد معدنی بنا شده بود، سیاست تجاری بیشتر کشورهای برخوردار از منابع طبیعی، مبتنی بر جایگزینی واردات بود. جایگزینی واردات باعث شده بود کشورها تنها به درون‌گرایی و تامین نیاز بازارهای داخلی فکر کنند. یعنی خودشان برای خودشان تولید می‌کردند و به این ترتیب از طریق وضع تعرفه‌ها و ایجاد محدودیت‌های سنگین در مقابل واردات، راه را بر ورود کالای خارجی می‌بستند.
  • تعرفه‌ها در خدمت رقابت

    ولی‌الله افخمی‌راد رئیس سابق سازمان توسعه تجارت
    خبرها حاکی از ثبات تعرفه‌ها به مدت ۴ سال است. در این میان برخی اعتقاد دارند که ثبات تعرفه‌ها می‌تواند به پیش‌بینی‌پذیر‌تر شدن تجارت کمک کند و بعضی نیز معتقدند این روند ورود ما را به سازمان تجارت جهانی به تعویق خواهد انداخت.
  • چهار نکته در یک سیاست تجاری

    سعيد غلامي باغي محقق و پژوهشگر اقتصادي و بازرگاني
    مسوولان اتاق تهران از زبان وزیر صنعت، معدن و تجارت وعده می‌دهند که «تعرفه‌ها در چهارسال آینده تغییر نخواهد کرد و تغییرات تنها در ضرورت‌های خاص اتفاق می‌افتد.» هرچند، این عبارت می‌تواند در نگاه اول نویدبخش ایجاد ثبات در نظام تعرفه‌ای کشور باشد و تعابیری مانند ثبات در سیاست‌گذاری حمایت از تولید در مقابل واردات و ثبات در هزینه‌های تجارت رسمی تلقی شود؛ ولی باید در این خصوص به چند نکته دیگر توجه کرد.
  • «مزیت نسبی» در انتظار

    محمدجعفری پژوهشگر اقتصادی
    دولت برای حمایت از یک صنعت خاص، عوارض گمرکی را افزایش داده و مزیت رقابت محصول مشابه خارجی را در رقابت با محصول داخلی از بین می‌برد.

بیشتر