برای جمهوریخواهان که در انتخابات میاندورهای نوامبر از اکثریتی شکننده دفاع میکنند، نگرانی اصلی این است که پیامدهای اقتصادی جنگ بیشتر از خود جنگ دوام بیاورد. جنگ با ایران و انسداد تنگه هرمز، بازار انرژی را دچار اختلالی کرده که ماهها پس از هرگونه توافق احتمالی ادامه خواهد یافت. کارشناسان میگویند حتی در صورت بازگشایی فوری، جریان نفت به دلیل گلوگاههای لجستیکی و زیرساختهای آسیبدیده تا ماهها به حالت عادی بازنمیگردد. این وضعیت، قیمت بنزین را در آمریکا ۳۵درصد نسبت به سال قبل افزایش داده و حدود ۱۰۰میلیارد دلار هزینه تحمیل کرده است.
بر اساس تازهترین نظرسنجی اکونومیست/یوگاو، محبوبیت خالص دونالد ترامپ به منفی ۲۵ رسیده است؛ درحالیکه جنگ با ایران و وضعیت اقتصاد همچنان از مهمترین نگرانیهای رأیدهندگان در آستانه انتخابات میاندورهای ماه نوامبر به شمار میروند.
درحالیکه دولت ترامپ در حال سنجش گزینههای دیپلماسی و فشار نظامی علیه ایران است، یک ساعت سیاسی در داخل کشور در حال تیکتاک است. به گفته مت اسمیت، تحلیلگر نفت در موسسه کپلر (Kpler)، حتی اگر تنگه هرمز، شاهراه جهانی نفت، همین امروز به طور فوری بازگشایی شود، به دلیل گلوگاههای لجستیک شامل نفتکشهای به دام افتاده، موجودیهای انباشتهشده انبارها و زیرساختهای آسیبدیده نفتی، ممکن است ماهها طول بکشد تا جریان نفت به حالت عادی بازگردد؛ موضوعی که عادیسازی بازارهای جهانی انرژی را به انتخابات میاندورهای ۳ نوامبر نزدیکتر میکند. اسمیت گفت: «در این صورت، تا سهماه چهارم سال طول خواهد کشید تا اوضاع به حالت عادی برگردد.»
گمانهزنیهای جاری درباره شکلگیری یک «موج آبی» بزرگ در انتخابات ماه نوامبر برای به قدرت رساندن دموکراتها، «قانون هیدرولوژی سیاسی» را کاملا نادیده میگیرد: واقعیت این است که در دریاهای یخزده هیچ موجی شکل نمیگیرد. لایه ضخیم یخی که امروز سیاست آمریکا را خفه کرده، نشاندهنده توازن پایدار ناشی از پدیدهای به نام «حزبگرایی منفی» است؛ میلیونها رایدهنده در سراسر کشور تنها علاقهای خفیف و لرزان به حزب خود دارند، اما در مقابل، از حزب رقیب به شدت متنفر و بیزارند و همین تنفر موتور محرک اصلی آنها در انتخابات است.