اخبار اقتصاد روزنامه شماره ۶۵۶۷

طرح کالابرگ الکترونیک با هدف جبران فشار ناشی از حذف ارز ترجیحی و افزایش نرخ ارز اجرا شد و قرار بود منابع آن از محل صرفه‌جویی ناشی از اصلاحات ارزی تامین شود. اما در عمل، دولت برای تامین هزینه اجرای این طرح ناچار به دوبار برداشت و استقراض یک‌میلیارد دلاری از صندوق توسعه ملی شد؛ موضوعی که نشان می‌دهد منابع مالی آن پایدار نیست. این وضعیت یادآور تجربه هدفمندی یارانه‌ها در سال ۱۳۸۹ است؛ طرحی که ابتدا قرار بود از محل اصلاح قیمت انرژی تامین مالی شود، اما به‌تدریج به باری سنگین بر بودجه دولت تبدیل شد. همچنین با وجود تورم مزمن و دو رقمی، ارزش یارانه پرداختی به‌دلیل مهار نشدن تورم با گذشت زمان افت کرده است. اگر قرار بود میزان یارانه پرداختی در زمان هدفمندی یارانه‌ها همراه با تورم تعدیل شود، میزان یارانه پرداختی طرح هدفمندسازی یارانه‌ها در فروردین‌ماه۱۴۰۵ باید به حدود ۲‌میلیون و ۸۰۰هزار تومان می‌رسید. همچنین میزان کالابرگ یک‌میلیون تومانی پرداختی از دی‌ماه ۱۴۰۴ تا فروردین ماه ۱۴۰۵ باید به حدود یک‌میلیون و ۲۰۰ هزار تومان می‌رسید. در حال حاضر سیاستگذاران اقتصادی در زمینه افزایش میزان کالابرگ پرداختی دچار اختلاف‌نظر هستند. به گفته برخی خبرگزاری‌ها، وزارت کار و بخشی از نمایندگان مجلس موافق افزایش پرداخت‌ها و سازمان برنامه و بودجه مخالف این اقدام هستند. با این حال، اقتصاددانان معتقدند مشکل اصلی، حذف یا افزایش میزان پرداختی کالابرگ نیست، بلکه اجرای ناقص اصلاحات اقتصادی است. در ایران معمولا فقط بخشی از اقتصاد آزاد می‌شود؛ مثلا قیمت ارز یا حامل‌های انرژی افزایش می‌یابد، اما همزمان روند سیاستگذاری سایر بخش‌ها ثابت باقی می‌ماند. بدون اصلاحات جامع و هماهنگ شامل آزادسازی اقتصادی، کاهش ریسک‌های سیاست خارجی، حذف قیمت‌گذاری دستوری و ایجاد منابع پایدار، طرح‌های حمایتی مانند کالابرگ سرانجامی مشابه یارانه نقدی خواهند داشت؛ یعنی پرداخت‌هایی کم‌اثر که نه قابل حذف‌ هستند و نه توان واقعی حمایت از معیشت مردم را دارند.