اخبار آرشیو روزنامه روزنامه شماره ۶۴۵۷

تولید بخش ساختمان در نیمه اول امسال ۰.۸درصد کاهش یافت؛ مرحله اصلی این رشد منفی، در تابستان رقم خورد، به‌طوری‌که ارزش افزوده این بخش در فصل «جنگ و آتش‌بس»، ۱.۸درصد نسبت به تابستان سال گذشته افت پیدا کرد. قرار بود طبق هدف برنامه هفتم، تولید ساختمان سالی ۹درصد رشد کند؛ اما سال گذشته به‌عنوان سال اول، این بخش فقط ۰.۵درصد رشد مثبت را تجربه کرد و امسال نیز تا اینجا، نمره منفی به ثبت رسیده است. گزارش نظارتی «ناظران اجرایی برنامه هفتم» درباره علت مردودی بخش ساختمان در «رشد هدف»، سکوت کرده است و در عین حال، علت تیراژ پایین ساختمان‌سازی در کشور را «عدم مشارکت بخش‌خصوصی» می‌داند؛ یک نتیجه‌گیری کاملا نادرست از «واقعیت بازار مسکن و ساختمان». بررسی‌های «دنیای‌اقتصاد» نشان می‌دهد، بخش ساختمان از سال۹۸ به بعد، «سرمایه‌گریز» شد. بروز ریسک‌های اقتصادی و سیاسی در مسیر فعالیت‌های اقتصادی مولد به همراه «رکود خرید»، تولید بخش ساختمان را به‌طور متوسط سالانه بیش‌از ۶ درصد کاهش داد. کارنامه تولید این بخش در ۳.۵سال گذشته نیز رشد منفی ۰.۱درصد را نشان می‌دهد. بخش‌خصوصی برخلاف تحلیل دولتی، دست از «مشارکت» نکشیده، بلکه توان «مشارکت برای سرمایه‌گذاری» را از دست داده است.

نوزدهم اسفندماه سال ۱۴۰۱مصادف با ۱۰ مارس ۲۰۲۳ بود که ایران و عربستان با میانجی‌گری چین، آشتی دیپلماتیک انجام دادند و توافق صلحی را در پکن به امضا رساندند. اکنون بعد از گذشت نزدیک به سه سال از امضای این توافق شاهد هستیم که مناسبات دو کشور روند مثبتی را طی می‌کند و اختلافات و تنش‌ها بین طرفین نیز مدیریت‌شده است. در این راستا روز گذشته تهران، میزبان سومین نشست کمیته سه‌جانبه مشترک ایران، عربستان سعودی و چین بود. تشکیل کمیته‌های مشترک سه‌جانبه یکی از مکانیسم‌های عملی برای پیگیری و اجرای مفاد این توافق بوده است.

گزارش دو کمیسیون‌ مجلس درخصوص علل و عوامل وقوع آتش‌سوزی جنگل‌های هیرکانی منطقه الیت منتشر شد. بر این اساس، حریق احتمالا با دخالت عامل انسانی از جمله شکارچیان غیرقانونی یا عابران غیرمجاز آغاز شده و با گرم و خشک‌ شدن لایه‌ زیرخاکی، کاهش رطوبت نسبی هوا، وزش بادهای مقطعی و انباشته شدن برگ‌های خشک و درختان شکسته افتاده، بستر مناسبی برای گسترش سریع آتش را فراهم کرده است.

کیفیت زندگی دیجیتال که به اختصار «DQL» می‌خوانند، پنج مولفه دارد که شامل مقرون به صرفه بودن اینترنت، کیفیت اینترنت، امنیت دیجیتال، زیرساخت‌های دیجیتال و هوش مصنوعی است. ایران از منظر کیفیت زندگی دیجیتال در بین ۱۲۱ کشور در سال۲۰۲۵، در رتبه ۱۰۰ قرار دارد. اروپایی‌ها در مولفه‌های کیفیت زندگی دیجیتال، عمدتا در رتبه‌های برتر قرار دارند. سنگاپور نیز در بین کشورهای آسیایی در رتبه‌های بالا قرار دارد.