واردات ۲۵میلیون تن سیمان ساختمانی کار ساده‌ای نیست
یک تاجر سیمان با اشاره به تجربه تلخ واردات سیمان در سال‌های گذشته معتقد است واردات ۲۵میلیون تن سیمان که وزیر مسکن و شهرسازی قول آن را برای تامین سیمان مورد نیاز جهت ساخت ۵/۱میلیون خانه داده است، محقق نخواهد شد زیرا پیدا کردن کشوری که سیمان در آنجا مطابق با استانداردهای مطلوب ایران تولید شود یا هزینه حمل‌ونقل آن به صرفه باشد، بسیار سخت و پیچیده است
یک تاجر سیمان با اشاره به تجربه تلخ واردات سیمان در سال‌های گذشته معتقد است واردات 25میلیون تن سیمان که وزیر مسکن و شهرسازی قول آن را برای تامین سیمان مورد نیاز جهت ساخت 5/1میلیون خانه داده است، محقق نخواهد شد زیرا پیدا کردن کشوری که سیمان در آنجا مطابق با استانداردهای مطلوب ایران تولید شود یا هزینه حمل‌ونقل آن به صرفه باشد، بسیار سخت و پیچیده است
گروه مسکن- میترا یافتیان: دولت امسال در شرایطی از تامین کمبود سیمان (برای ساختمان‌سازی) از طریق واردات سخن می‌گوید که تجربه سال‌های گذشته در واردات سیمان ناموفق بوده است.
برای ساخت ۵/۱میلیون واحد مسکونی (وعده‌ای که دولت در ابتدای سال مطرح کرده) نیاز به واردات ۲۵میلیون تن سیمان است.
این درحالی است که ظرفیت تولید سیمان در کشور در حال حاضر ۴۲میلیون تن است که قرار است تا پایان سال این رقم به ۵۰میلیون تن برسد.
در زمینه تامین سیمان مورد نیاز برای ساخت ۵/۱میلیون واحد مسکونی از طریق واردات، با یک تاجر سیمان گفت‌وگو کرده‌ایم:
واردات میلیونی سیمان دست نیافتنی است
یک تاجر سیمان معتقد است: طرح مباحثی چون واردات سیمان آن هم به شیوه کنونی که گفته می‌شود دولت در سال جاری بیش از ۱۰میلیون تن یا بیشتر سیمان وارد می‌کند، از پایه دارای اشکالات اساسی است و شاید اگر تاکنون وعده‌های دولت‌ها در این زمینه عملی شده بود، امروز شاهد کمبود ۲۵میلیون تنی سیمان در داخل کشور نبودیم.
منوچهر عرب، تاجر بین‌المللی سیمان در گفت‌وگو با دنیای اقتصاد، با ابراز تعجب از اخباری که در رابطه با واردات سیمان در رسانه‌های مختلف منتشر می‌شود، اظهار کرد: همواره یک قاعده کلی در هر بازار وجود دارد و آن هم حجم عرضه و تقاضا است. بنابراین وجود مشکلات کنونی در حوزه سیمان، نشان می‌دهد طی چندین سال گذشته هیچ گاه عرضه سیمان نتوانسته است پاسخگوی کمبود این مصالح در کشور باشد.
وی افزود: شاید در حدود ۶ تا ۷ سال پیش که بحث واردات سیمان مطرح شد، بنابر آنچه در روزنامه‌ها انعکاس یافت، بدین مفهوم باشد که تا امروز حداقل ۱۰میلیون تن سیمان باید به کشور وارد شده باشد اما به واقع هیچ کس این میزان سیمان را وارد نکرده است.
یکی از مهم‌ترین علل تحقق نیافتن وعده‌های این چنینی می‌تواند این باشد که همواره کسانیکه که در پی واردات سیمان بوده‌اند، نمی‌دانستند که سیمان را باید از کجا بیاورند و با چه روش‌هایی آن را وارد کنند.
البته باید گفت طی چند سال اخیر عملکرد کشور ما در حوزه تولید سیمان، فروش داخلی و صادرات آن تا حدودی مطلوب بوده است، طوری که ایران با داشتن حدود ۲۳ تا ۲۵میلیون تن ظرفیت تولید سیمان در دو سال گذشته توانست در مدت ۶ تا ۸ ماه، ۴میلیون تن سیمان صادر کند و این میزان صادرات با توجه به حجم پایین تولید در داخل بسیار قابل توجه بود.
زیرا در حال حاضر چین سالانه حدود یک میلیارد تن سیمان تولید می‌کند و سال گذشته حدود ۲۳ تا ۲۵میلیون تن سیمان به تمام دنیا صادر کرده است.
عدم اطلاع کافی از چگونگی واردات سیمان
بحث دیگر این است که با توجه به اینکه مجمع امور صنفی تولیدکنندگان سیمان در دولت قبل که متولی واردات سیمان بود و بعد از آن در مجموعه دولت جدید که اجازه ورود سیمان از این مجمع گرفته شده و به چند وزارتخانه برای ورود سیمان مورد نیاز آنها داده شد، بنابراین تلاش گسترده‌ای برای ورود سیمان به کشور صورت گرفت، اما مسیر درستی را برای رسیدن به هدف طی نکرد. زیرا مسیرهایی که برای واردات سیمان طی می‌شد به واقع از سوی شرکت‌هایی بود که به صورت تجاری عمل می‌کردند اما منابع واقعی خرید سیمان را نمی‌شناختند و نمی‌دانستند باید از کدام مجموعه خریداری کنند. در حالی که فقط یک حساب سرانگشتی کافی بود تا بدانند قیمت سیمان و حمل آن چقدر تمام می‌شود و با مجموع این دو قیمت می‌توانستند بفهمند که آیا امکان واردات سیمان به این قیمت در کشور وجود دارد یا خیر؟
وی یادآور شد: در دوره‌ای، از ما خواستند سیمان چین را وارد ایران کنیم. به مسوولان اعلام کردیم علت این که شما تاکنون نتوانسته‌اید سیمان وارد کنید، این بوده که یک منبع قوی پیدا نکردید ضمن اینکه منابعی که قرار بوده سیمان مورد نیاز شما را تامین کنند، چند اشکال عمده با کشور ما داشتند، اول اینکه در بحث استاندارد، آن گونه که کشور ما نیاز دارد عمدتا این کشورها تولید نمی‌کنند و دوم، اصول بازرسی این کالا در کشور ما بود که به دلیل اساسی بودن این دو مشکل در داخل و عدم رفع آن، ورود سیمان از کشور چین تنها در حد یک پیشنهاد باقی ماند.
وی گفت: من به عنوان کسی که کار تجارت سیمان انجام می‌دهم، همیشه این باور را داشته‌ام که واردات سیمان به ایران به این راحتی‌ها که مسوولان می‌گویند، شدنی نیست. چون همین الان و به صورت واقعی یک تن سیمان بخواهد به بندر ما برسد حداقل ۹۰دلار قیمت دارد که با احتساب قیمت حمل، قیمت تمام شده ورود یک تن سیمان به کشور بیش از ۱۱۰دلار خواهد بود.
سیمان کالایی سخت برای مبادلات
وی تصریح کرد: هم اکنون سیمان در دنیا آنقدر که در کشور ما پیرامون آن صحبت می‌شود، مبادله نمی‌شود و کالای بسیار سختی در تجارت بین‌المللی است، چون از پروسه تولید، ماندگاری، طریقه حمل آن و اینکه چه نوع کشتی قرار است آن را حمل کند باید با محاسبات دقیق انجام شود اما ظاهرا در کشور ما بدون در نظر گرفتن این شرایط، تنها سخن از ورود میلیون‌ها تن سیمان به کشور به میان می‌آید. بنابراین شک ندارم بسیاری از مشکلات موجود در بخش عمرانی و به ویژه مسکن ناشی از دیدگاه نادرست برخی مسوولان پیرامون ورود سیمان و فولاد به عنوان کالاهای استراتژیک است.
وی افزود: البته واردات فولاد بسیار ساده‌تر از سیمان است، زیرا تعداد فرمول‌های استاندارد فولاد محدود و مشخص بوده و هیچ وقت میزان آسیب‌پذیری آن به اندازه سیمان بالا نیست. به همین دلیل هم بوده که تاکنون حجم بسیار بالایی فولاد به کشور وارد شده است.
وی گفت: در بازار کنونی، پیشنهاد‌های زیادی از طرف اوکراین با قیمت‌هایی حدود ۶۵دلار مطرح می‌شود، در حالی که با یک تماس با یک شرکت کشتیرانی می‌توان فهمید که قیمت حمل سیمان از اوکراین تا بندر عباس یا بندر امام کمتر از ۷۰دلار نیست. بنابراین قیمت تمام شده ورود هر تن سیمان حدود ۱۳۵ تا ۱۴۰دلار تمام می‌شود که اصلا به صرفه نیست، به همین دلیل است که می‌گویم کسانی که وعده‌های ورود سیمان را می‌دهند دیدگاه مناسبی نسبت به وضع موجود بازار بین‌المللی سیمان ندارند.
