ارزآوری؛ برآیند حمایت از کشاورزی
محمد بازرگان مشاور نظام صنفی کشاورزی و منابع طبیعی ایران
بحرانهای جهانی در اقتصاد کشورها به شدت تاثیرگذار هستند، تاجایی که میتوانند اقتصاد یک کشور را فلج کنند، ویروس کرونا چنین شرایطی را در جهان به وجود آورده و جهان با کاهش فعالیتهای اقتصادی و بههمریختگی تعادل در بازار کار و تاثیر آن در تولید ناخالص به ناچار روبهرو شده است تا جایی که به گفته مرکز مطالعات ریسک دانشگاه آکسفورد، جهان تا پنج سال آینده ۸/ ۲۶ تریلیون دلارمعادل ۳/ ۵ درصد کل تولید ناخالص داخلی جهان در بازه زمانی فوق خسارت خواهد دید و کشور ما هم از این شرایط به وجود آمده مستثنی نیست.
این عامل در کنار تحریمها باعث شده اقتصاد ایران بیشتر در معرض تنش قرار گیرد، اما باتوجه به اینکه در چنین شرایطی و ایجاد تفکر اقتصاد بدون نفت حرکت به سمت صادرات غیرنفتی و توسعه پایدار است بخش کشاورزی میتواند با سهم رشد ۸/ ۷درصدی در اقتصاد کشوردر سال گذشته راهکار تاثیرگذاری باشد. این مهم بدون تلاش کشاورزان و تولیدکنندگان به عنوان جلوداران سنگر امنیت غذایی در شرایط کرونا میسر نبوده و بسیار قابل تقدیر و تحسین است؛ شاهراههای حیاتی یک کشور امنیت آن کشور است و مهمترین آن امنیت غذایی و سلامت جامعه است. بر این اساس لازم است دولت و مجلس نگاهشان را به بخش کشاورزی معطوف کنند و درصدد حمایت از کشاورزان کشور بیش از پیش وارد میدان عمل شوند. اگر دولت حمایتهای تخصصی و به موقع را از کشاوران دریغ نکند، آنها میتوانند در خیلی از محصولات نیاز کشور را تامین کنند و صادرات غیرنفتی و ارزآور را رشد دهند. در این راستا نظام صنفی کشاورزی و منابع طبیعی ایران به عنوان بزرگترین تشکل کشاورزی کشور که ساماندهی، سازماندهی و هویت بخشی کشاورزان را به عهده دارد آمادگی خود را در جهت تولید براساس الگوی کشت و نیاز جامعه مصرف از محصولات کشاورزی اعلام میکند و برای انجام این مهم تمام توان خود را به کار خواهد گرفت. نظام صنفی کشاورزی با داشتن یکمیلیون و ۴۰۰ هزار عضو از تولیدکنندگان و بهرهبرداران بخش کشاورزی کشور دارای ۳۲ نظام صنفی استانی و ۴۳۰ نظام صنفی شهرستان است.
بیش از یکسوم تولید محصولات کشاورزی کشور بر عهده این اعضا است و در سال بیش از ۴۰ میلیون تن از انواع محصولات کشاورزی را تولید میکنند که این توانمندی پتانسیل قابل توجهی است؛ چراکه در دنیا کشورهایی در اقتصاد کشاورزی موفق بودهاند که به سمت یکپارچگی اراضی و تجمیع سرمایه و برنامه صادراتمحور با واگذاری امور به تشکلهای تخصصی رفتهاند، متاسفانه در کشور ما، کشاورزی معیشتی بوده، نه اقتصادی که این امر نیازمند تغییر جدی و بنیادی است و الگوی کشت میتواند راهگشا باشد. با توجه به موقعیت ما در منطقه و با وجود همسایگانی که مصرفکننده محصولات کشاورزی هستند ما میتوانیم در صورتی که به سمت کشاورزی اقتصادی با رویکرد صادراتمحور پیش برویم نیاز منطقه را تامین کنیم و حتی به کشورهای خارج از منطقه و اروپا هم صادرات داشته باشیم، کما اینکه داریم، ولی بسیار محدود است.