رواج اسکناس در دول عظیمه

شماره روزنامه: ۳۱۴۶ تاریخ چاپ: شماره خبر: ۷۸۷۹۳۵ تاریخ-اقتصاد

گروه تاریخ‌اقتصاد- رواج و اداره اسکناس که در عرف قدیم چاو می‌گفته‌اند در ختائیان معمول بوده است و در عهد کیخاتو در ایران نیز یکی دو سال معمول شده است. در دول قویمه عظیمه، اختیار اسکناس کرده‌اند و بنای معاملات و شئونات معاشیه را بر آن گذاشته‌اند و به جایی رسیده است که اسکناس که پاره کاغذی منقوش بیش نیست، از نقد طلا و نقره در مملکت آنها، بلکه در غیر مملکت آنها کامل‌تر و فاضل‌تر اعتبار یافته است؛ چنان‌که صرف و صرفه در آن ملحوظ داشته‌اند و از همین حسن اختیار و حصول اطمینان و وصول به اعلی درجه اعتماد و اعتبار می‌توان دانست که دول قویمه منتظمه تا چه مایه در صدق قول و وفای عهد و ایجاب حقوق و اجرای حدود کوشیده‌اند و تا چه پایه قواعد حسنه و قوانین مستحسنه را دایر و سایر خواسته‌اند که پاره کاغذی را که به ملاقات آتش، دودی می‌شود و تاب وزیدن بادی ندارد و در آب و خاک متلاشی اجزا است، به واسطه نقشی که بر آن رسم کرده‌اند و اسمی که به آن گذاشته‌اند، این اعتبار داده‌اند که بر جوهر نفیس طلا که در عرف حکما از برای طوایف امم به ناموس اصغر از آن عبارت می‌شود و در عالم کون و فساد به لباس خلود مخصوص شده است و با رزانت جوهر از آفت انحلال و اضمحلال مصون است، مزیت یافته است.

گروه تاریخ‌اقتصاد- رواج و اداره اسکناس که در عرف قدیم چاو می‌گفته‌اند در ختائیان معمول بوده است و در عهد کیخاتو در ایران نیز یکی دو سال معمول شده است.

در دول قویمه عظیمه، اختیار اسکناس کرده‌اند و بنای معاملات و شئونات معاشیه را بر آن گذاشته‌اند و به جایی رسیده است که اسکناس که پاره کاغذی منقوش بیش نیست، از نقد طلا و نقره در مملکت آنها، بلکه در غیر مملکت آنها کامل‌تر و فاضل‌تر اعتبار یافته است؛ چنان‌که صرف و صرفه در آن ملحوظ داشته‌اند و از همین حسن اختیار و حصول اطمینان و وصول به اعلی درجه اعتماد و اعتبار می‌توان دانست که دول قویمه منتظمه تا چه مایه در صدق قول و وفای عهد و ایجاب حقوق و اجرای حدود کوشیده‌اند و تا چه پایه قواعد حسنه و قوانین مستحسنه را دایر و سایر خواسته‌اند که پاره کاغذی را که به ملاقات آتش، دودی می‌شود و تاب وزیدن بادی ندارد و در آب و خاک متلاشی اجزا است، به واسطه نقشی که بر آن رسم کرده‌اند و اسمی که به آن گذاشته‌اند، این اعتبار داده‌اند که بر جوهر نفیس طلا که در عرف حکما از برای طوایف امم به ناموس اصغر از آن عبارت می‌شود و در عالم کون و فساد به لباس خلود مخصوص شده است و با رزانت جوهر از آفت انحلال و اضمحلال مصون است، مزیت یافته است.
در سیاق این‌گونه اعتبار و این نوع امانت چه منفعت‌ها که از وجوه دیگران برده‌اند و چه کارخانه‌های عظیم و چه دستگاه‌های خطیر که بر پا داشته‌اند و چه مقامات عالی و امتیازات مخصوص که حاصل کرده‌اند و چه بسیار مردم که نابود شدند و از اخلاف و اعقاب آنها اثری نماند و بر حاصل عمر و ذخیره روزگار ایشان، لطیفه امانت و رویه اعتبار دیگری دست یافت و برد. و‌ای دریغ که اهالی ایران، فرنگی‌ها را به حیله و تزویر نسبت کرده‌اند و می‌کنند و هیچ نمی‌دانند که به محض تزویر، پشت و روی کره خاک را نمی‌توان مالک شد و این همه صناعات عالی و اختراعات معجب، به دروغ صورت نمی‌تواند یافت. آری اگر در مقام فریب خصم و اغفال بدخواهان بر خلاف صدق و صواب سخنی آرند یا گزافه گویند، نمی‌توان گفت که دروغ گفته‌اند و گزافه سراییده‌اند.
امیرالمومنین علی صلواه‌الله و سلامه علیه می‌فرماید: «الحرب خدعه». پس خدعه و فریب با دشمن و بدخواه از سیره انبیا و اولیا بوده است و بر این بدیهه غیبی و لطیفه الهی نیز فرنگی‌ها دست یافته‌اند و فتوحات عظیم و کارهای بزرگ که از ایشان به ظهور رسیده است بیشتر به فریب خصم و القای شبهه و تهییج فتنه‌ها و آشوب‌ها در میان یکدیگر بوده است.
متجاوز از پنجاه سال است که دولت عثمانی این کار را کرده است و پول را در مملکت خود رواج داده است و شنیده نشده است که از این معامله ندامتی حاصل کرده باشد یا خسارتی بر خزانه او وارد آمده باشد و اداره و رواج فقره معروضه مفتاح رواج و اداره فقره اسکناس است و سایر دول قویه نیز حفظ مراتب کرده برین نسق رفته‌اند.
حرر فی ۵ ربیع الثانی ۱۲۹۱ ه.ق
بخش‌هایی از رساله رواج اسکناس، به قلم محمد ابراهیم بدایع نگار تهرانی
ما را در شبکه‌های اجتماعی دنبال کنید

ارسال دیدگاه

دنیای اقتصاد را بعنوان منبع مورد اعتماد خود به گوگل معرفی کنید افزودن