آینده نکول ۳/ ۱ تریلیون دلاری
<p> <strong>زک فریدمن<br> فوربس</strong> </p> <p> بنا بر گزارش فدرال رزرو نیویورک، در فصل چهارم سال ۲۰۱۶ کل بدهی وام دانشجویی ۳/ ۱ تریلیون دلار بوده است. همچنین تعداد آمریکاییهایی که این وامهای دانشجویی را دریافت کرده بودند به ۲/ ۴۴ میلیون نفر میرسید. نرخ نکول یا معوق شدن وام دانشجویی نیز به ۲/ ۱۱ درصد رسیده است. مجموع افزایش بدهیهای وامهای دانشجویان در فصل چهارم سال ۲۰۱۶ نیز ۳۱ میلیارد دلار بوده است. میزان ترازهای معوقات جدید بیش از ۳۰ روز به ۶/ ۳۲ میلیارد دلار رسیده و معوقات جدید نیز برای بیش از ۹۰ روز به ۳۱ میلیارد دلار رسیده است. </p>
زک فریدمن
فوربس
بنا بر گزارش فدرال رزرو نیویورک، در فصل چهارم سال ۲۰۱۶ کل بدهی وام دانشجویی ۳/ ۱ تریلیون دلار بوده است. همچنین تعداد آمریکاییهایی که این وامهای دانشجویی را دریافت کرده بودند به ۲/ ۴۴ میلیون نفر میرسید. نرخ نکول یا معوق شدن وام دانشجویی نیز به ۲/ ۱۱ درصد رسیده است. مجموع افزایش بدهیهای وامهای دانشجویان در فصل چهارم سال ۲۰۱۶ نیز ۳۱ میلیارد دلار بوده است. میزان ترازهای معوقات جدید بیش از ۳۰ روز به ۶/ ۳۲ میلیارد دلار رسیده و معوقات جدید نیز برای بیش از ۹۰ روز به ۳۱ میلیارد دلار رسیده است.
بیشترین و کمترین ایالات با بدهی وامهای دانشجویی
نیوهمپشایر، بالاترین میانگین بدهی وامهای دانشجویی را به ازای هر دانشجوی دریافتکننده وام دارد که به رقم ۳۶ هزار و ۱۰۱ دلار برای هر دانشجوی شرکتکننده در کلاسهای درسی در سال ۲۰۱۵ میرسد. ایالت یوتا نیز با رقم ۱۸ هزار و ۸۷۳ دلار، کمترین متوسط بدهی وامهای دانشجویی را به ازای هر دانشجوی وامگیرنده در سال ۲۰۱۵ داشته است. پس از نیوهمپشایر ایالاتی که بیشترین بدهی سرانه دانشجوی وامگیرنده را داشتند، عبارتند از: پنسیلوانیا، کانکتیکات، دلاور، رودآیلند، مینهسوتا، ماساچوست، منطقه کلمبیا، کالیفرنیای جنوبی و اوهایو. علاوهبر این، کمترین بدهی سرانه وامهای دانشجویی در ایالات پس از یوتا به ترتیب به ایالتهای نیومکزیکو، کالیفرنیا، وایومینگ، فلوریدا، هاوایی، نوادا، آریزونا، واشنگتن و اوکلاهاما تعلق داشت.
در ایالات متحده آمریکا، میانگین سرانه بدهی وام دانشجویی به ازای هر دانشجو (چه وامگیرنده و چه غیر وامگیرنده) به ۴۹۲۰ دلار میرسد. ایالات پنسیلوانیا، نیویورک، اوهایو و میشیگان ایالاتی هستند که بدهی سرانه وامهای دانشجویی آنها در میان بالاترین ایالات کشور آمریکا قرار دارد. میزان این بدهی سرانه در ایالت آریزونا به ۴۷۶۰ دلار، در تگزاس به ۴۵۱۰ دلار، در کالیفرنیا به ۴۱۶۰ دلار و در فلوریدا به ۴۴۸۰ دلار میرسد و در ایالت میشیگان نیز ۵۳۳۰ دلار است. این میزان بدهی برای هر دانشجو در اوهایو ۵۷۰۰ دلار و برای هر دانشجو در پنسیلوانیا نیز به ۵۶۹۰ دلار میرسد.
تا سال ۲۰۱۵ بیش از ۴۲ میلیون دانشجوی وامگیرنده مبالغی در حدود ۱۰۰ هزار دلار یا کمتر وام گرفته بودند و بیش از ۲ میلیون نفر از دانشجویان نیز وامهای بیش از ۱۰۰ هزار دلار دریافت کرده بودند. علاوهبر این، به ۴۱۵ هزار نفر از این دانشجویان، وام کلانی معادل ۲۰۰ هزار دلار داده شده بود. با این حال، بیشترین محدوده وامهای دانشجویی بین ۱۰ تا ۲۵ هزار دلار قرار داشت و ۴/ ۱۲ میلیون دانشجو از مجموع وامگیرندگان را شامل میشد. علاوهبر این، رقمی معادل ۹۶/ ۸ میلیون نفر وام کمتر از ۵ هزار دلار گرفته و ۷۴/ ۷ میلیون نفر نیز وامی در حدود ۵ تا ۱۰ هزار دلار اخذ کرده بودند. دریافتکنندگان وامهای دانشجویی ۲۵ تا ۵۰ هزار دلاری نیز به ۳۲/ ۸ میلیون نفر، ۵۰ تا ۷۵ هزار دلاری به ۳۴/ ۳ میلیون نفر، ۷۵ تا ۱۰۰ هزار دلاری به ۳۵/ ۱ میلیون نفر، ۱۰۰ تا ۱۱۵ هزار دلاری به ۱۲/ ۱ میلیون نفر، وامهای بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار دلار به ۵۰۰ هزار نفر میرسیدند و همانطور که گفته شد، دریافتکنندگان وامهای بیش از ۲۰۰ هزار دلار نیز به ۴۱۵ هزار نفر میرسید.
در طول سالهای گذشته، تراز وامهای دانشجویی در گروههای سنی مختلف رشد کرده است. بسیار جالب است که در سال ۲۰۱۵ بیشترین افزایش بدهی وامهای دانشجویی بر اساس درصد به گروه سنی ۶۰ تا ۶۹ سال تعلق دارد که بدهی وامهای دانشجویی آنان ۶/ ۸۹درصد افزایش داشته است. با این حال، وام این گروه سنی ۵/ ۳۱میلیارد دلار در طول این دوره افزایش یافتهاند که کمترین میزان افزایش در میان تمام گروههای سنی است. بر این اساس، بیشترین افزایش بدهی وامهای دانشجویی به گروههای ۳۰ تا ۳۹ ساله تعلق دارد که اکنون ۴/ ۴۰۸میلیارد دلار بدهی وامهای دانشجویی به آنان اختصاص دارد. همچنین در سال ۲۰۱۵ گروه سنی کمتر از ۳۰ سال بیش از ۳/ ۳۷۶ میلیارد دلار از بدهی وامهای دانشجویی را به خود اختصاص دادهاند. گروه سنی ۴۰ تا ۴۹ سال ۶/ ۲۲۹ میلیارد دلار، گروه سنی ۵۰ تا ۵۹ سال ۷/ ۱۴۹ میلیارد دلار و گروه سنی بالای ۶۰ سال نیز ۷/ ۶۶ میلیارد دلار از بدهی مربوط به وامهای دانشجویی را به خود اختصاص میدادند.
در گروه سنی ۳۰ تا ۳۹ سال بیشترین تعداد وامگیرنده وجود دارند و در مجموع ۴/ ۲۹ میلیون نفر از وامگیرندگان، زیر ۳۹ سال دارند که حدود ۶۷ درصد از تمام دانشجویان بدهکار را در بر میگیرد. در سال ۲۰۱۵، ۳/ ۱۷ میلیون نفر از این وامگیرندگان زیر ۳۰ سال، ۱/ ۱۲میلیون نفر بین ۳۰ تا ۳۹ سال، ۸/ ۶ میلیون نفر بین ۴۰ تا ۴۹سال، ۲/ ۵ میلیون نفر بین ۵۰ تا ۵۹ سال و ۸/ ۲ میلیون نفر نیز بالای ۶۰ سال داشتهاند. حدود ۵/ ۳۱ میلیون نفر از این وامگیرندگان مبلغی معادل ۵/ ۹۴۹میلیارد دلار را به شکل وامهای مستقیم دریافت کردهاند. همچنین ۴/ ۱۶ میلیون نفر نیز مبلغی معادل ۲/ ۳۳۵ میلیارد دلار را در قالب وامهای تحصیلی خانوادگی فدرال به دست آوردهاند. در این میان ۷/ ۲میلیون نفر نیز از وامهای پرکینز به مبلغ ۹/ ۷ میلیارد دلار بهرهمند شدهاند. بهطور کلی این ۳/ ۴۲ میلیون نفر وامگیرنده (برخی از دو یا چند منبع وام گرفتهاند)، مبلغی معادل ۲/ ۱۲۹۲ میلیارد دلار را دریافت کردهاند.
بهطور تقریبی، ۴۷۹ میلیارد دلار از وامهای مستقیم از سوی ۷/ ۱۵میلیون نفر دانشجوی دریافتکننده وامها در حال بازپرداخت شدن هستند، تقریبا ۱۰ میلیون نفر از وامگیرندگان نیز در خطر نکول شدن وامهایشان قرار دارند. همچنین بر اساس اطلاعات منتشر شده از سوی «موسسه دسترسی و موفقیت در کالجها»، حدود ۶۸ درصد از افراد فارغالتحصیل از کالجهای عمومی و غیرانتفاعی در سال ۲۰۱۵، دانشجویانی بودهاند که بدهی مربوط به وام دانشجویی داشتهاند. همچنین تقریبا نیمی (۴۷ درصد) از کسانی که از وامهای خصوصی در سالهای ۲۰۱۱ و ۲۰۱۲ استفاده کردهاند، کمتر از آنچه میتوانستند بر اساس وامهای «استافورد» فدرال برای کالج وام بگیرند، قرض کرده بودند. درحالیکه حجم وامهای خصوصی در سالهای ۲۰۰۷ تا ۲۰۰۸ با ۱/ ۱۸ میلیارد دلار به اوج خود رسید، در فاصله سالهای ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۵ به ۸/ ۷ میلیارد دلار کاهش یافت. همچنین ۶ درصد از تمام فارغالتحصیلان کارشناسی ارشد، معادل یک میلیون و ۳۷۳ هزار دانشجو، در فاصله سالهای ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ از وامهای خصوصی استفاده کرده بودند.