آرشیو اخبار : ویژه‌نامه

  • حمل‌ونقل ریلی با توجه به ویژگی‌ها و مزیت‌هایی که دارد همواره به نسبت دیگر شقوق حمل‌ونقل مورد توجه بوده است. ضریب ایمنی بالا و مصرف سوخت کمتر باعث شده تا در دنیا سرمایه‌گذاری و توسعه شبکه و ناوگان ریلی در اولویت باشد اما در کشور ما به‌رغم شعار توسعه حمل‌ونقل ریلی، این بخش با مشکلات بسیاری دست و پنجه نرم می‌کند. چالش‌هایی چون کمبود واگن، سن بالای ناوگان و فرسودگی خطوط ریلی و عدم توسعه‌یافتگی زیرساخت‌ها باعث شده تا بخش ریلی سهم اندکی در بین سایر زیر بخش‌های حمل‌ونقل در زمینه جابه‌جایی مسافر و بار داشته باشد. به این بهانه در فصل پیش‌رو به بررسی وضعیت ناوگان ریلی و چالش‌های پیش‌روی آن پرداختیم.
  • مهرداد تقی‌زاده /دبیر انجمن صنفی شرکت‌های حمل‌ونقل ریلی و خدمات وابسته
    توسعه بخش حمل‌ونقل طی سال‌های گذشته به یکی از مهم‌ترین پیش‌شرط‌های توسعه در دنیا تبدیل شده و در تمامی کشورها تلاش شده تا با ایجاد زیرساخت‌های لازم، زمینه‌های رشد و پیشرفت بخش‌های مختلف اقتصادی فراهم شود. واقعیت آن است که داشتن یک شبکه پیشرفته از بخش‌های مختلف حمل‌ونقل در هر کشوری، می‌تواند مسیرهای تجاری و تبادلات داخلی و برون‌مرزی را هموار کرده و به مرور با افزایش بهره‌وری این شبکه، زمینه‌ساز ایجاد تحولات عمیق در بخش‌های مختلف تجاری و اقتصادی شود. در این میان در ایران نیز، به موازات توسعه اقتصادی و تجاری که ظرف سال‌های اخیر رخ داده و مسیرهای مختلفی را برای حمل بار و مسافر تعریف کرده است، انواع روش‌های حمل‌ونقل توانسته به خوبی در کنار هم، ترکیبی را به وجود آورد که اگرچه هنوز راه زیادی برای توسعه دارد، اما…
  • سعید قصابیان / کارشناس و تحلیلگر صنعت ریل
    نوسازی ناوگان ریلی کشور مثل نوسازی ناوگان زمینی و هوایی همواره نقل محافل دولتمردان بوده است. طی سال‌های اخیر اما آنچه در عمل رخ داده افزایش فرسودگی ناوگان ریلی بوده و وضعیت نوسازی به شکل خوشایندی پیش نرفته است. سوال بسیاری از افراد اما چرایی به ثمر ننشستن این وعده‌ها و عدم گسترش صنعت حمل‌ونقل ریلی با توجه به پتانسیل‌های گسترده این بخش است. بدون تعارف، مشکل بزرگ این بخش اقتصاد ریل است. آشنایی اندک با این فضا ثابت می‌کند سیاست‌های اقتصاد دولتی موجب شده تا دخل و خرج این بخش با هم متوازن نشود.
  • سیدکمال‌الدین شهریاری / عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی
    این از بدیهیات سیاستگذاری در بخش حمل‌ونقل عمومی است که به‌جای تاکید بر رواج استفاده از اتومبیل شخصی، روی توسعه خطوط ریلی و حمل و نقل بار و مسافر از طریق ناوگان راه‌آهن تمرکز کنیم. موردی که ضمن کاهش مصرف انرژی، آشتی دوباره محیط زیست و کاهش تلفات جاده‌ای را به همراه می‌آورد. تاکید روی این مهم به دلیل توجه بالای دولت‌ها به صنعت خودرو، از ابتدای انقلاب به حاشیه رفت و باعث شد چنان‌که باید و شاید اتفاق مثبتی در حوزه ریل رخ ندهد.
  • منصور عرب یارمحمدی / معاون پیشین شرکت راه‌آهن
    امروزه حمل‌ونقل ریلی در توسعه پایدار کشورها نقش ویژه‌ای دارد، به همین دلیل دولت‌ها منابع مناسبی برای توسعه حمل‌ونقل ریلی اختصاص می‌دهند. بر اساس هدف‌گذاری‌هایی که برای حوزه حمل‌ونقل ریلی در برنامه ششم توسعه تعبیه شده است، باید در بخش بار سهم 30درصدی و در بخش مسافر سهم 20درصدی در حوزه راه‌آهن محقق شود. بر اساس نظر کارشناسان، برای تحقق این امر و دستیابی به هدف‌گذاری‌های برنامه ششم توسعه، باید حداقل بین 80 تا 85 هزار میلیارد تومان سرمایه‌گذاری در بخش ریلی انجام شود تا برنامه پیش‌بینی‌شده محقق شود. اما از آنجا که سرمایه‌گذاری در بخش ریلی سنگین و دیربازده است، بسیار بعید به نظر می‌رسد که بخش خصوصی به‌تنهایی بتواند این حجم از سرمایه‌گذاری را تامین کند. بنابراین برای عملیاتی شدن این هدف، می‌طلبد دولت و بانک‌ها…
  • حسن موسوی‌نژاد / مدیرعامل سابق شرکت رجا
    حمل‌ونقل ریلی در بخش مسافری با چالش‌های متعددی مواجه است که مهم‌ترین آنها، کمبود واگن و سن بالای ناوگان است. برای حل این چالش‌ها، در درجه اول باید دولت علاوه بر سرمایه‌گذاری در زیرساخت، به سرمایه‌گذاری در ناوگان نیز روی آورد. در قدم بعدی، باید فضای اقتصادی حمل‌ونقل ریلی به گونه‌ای باشد تا بخش خصوصی ترغیب به سرمایه‌گذاری شود. در حالی که در شرایط فعلی، کمترین جذابیت برای سرمایه‌گذاری در این بخش وجود ندارد.
  • جبارعلی ذاکری / استاد دانشکده مهندسی راه‌آهن دانشگاه علم و صنعت ایران
    در سه دهه اخیر اقدامات موثری برای بومی‌سازی در صنعت ریلی در حوزه‌های زیرساخت اعم از روسازی، زیرسازی، علائم الکترونیکی و مواردی از این دست انجام شده است. به‌طور نمونه در حوزه روسازی، علاوه بر تولید و ساخت «ریل»، «آرماتور» و «تراورس‌های بتنی» در داخل کشور، این محصولات به سایر کشورها نیز صادر می‌شوند. در مورد بخش ریل هم، اگر حمایت جدی از سوی تولیدکنندگان و سیاستگذاران در دستور کار قرار گیرد، بخش وسیع‌تری از نیازهای داخلی پوشش داده می‌شود و افزایش تیراژ محصولات ساخت ایران، قابلیت اجرایی و عملیاتی پیدا خواهد کرد. در این میان باید یک نکته را زیر ذره‌بین قرار داد؛ آنچه در شرایط تحریم و محدودیت‌ها ضرورت دارد، تولید سامانه‌های «علائم الکترونیکی» است. در این رابطه، جریانات و اقداماتی شکل گرفته و در دست اجراست. بررسی‌ها…
  • عباس قربانعلی‌بیک / اولین مجری برقی کردن راه‌آهن کشور
    نداشتن الگوی موفق راه‌آهن که برای مسافران مطلوبیت داشته باشد و برای مسوولان قابلیت تکرار از مشکلات حمل‌ونقل ریلی کشور است و با این دلیل پس از اتمام پروژه دوخطه کردن راه‌آهن تهران- مشهد که از اوایل دهه 70 آغاز شده بود و با توجه به ظرفیت‌های مسیر برای افزایش سرعت و کاهش زمان سیر به‌ویژه تجربه توربوترن در سال 1354 که زمان سیر را به حدود هشت ساعت رساند و از سوی دیگر سهم 50‌درصدی این مسیر در بخش مسافری، پیشنهاد اولیه برقی کردن تهران- مشهد در کمیسیون مشترک با یکی از کشورهای اروپایی مطرح و با تایید وزیر راه و ترابری در سند مربوطه گنجانده شد اما به دلیل مخالفت مدیران ارشد سازمان، مصوبه هیات دولت در ابتدای سال 85 اخذ شد.
  • مترو تهران بر اساس چشم‌انداز تعریف‌شده برای این مد حمل‌ونقل عمومی باید در سال 1420 به توان لازم و موثر برای پوشش 30 درصد از سفرهای درون‌شهری پایتخت برسد.
  • مدیرعامل شرکت راه‌آهن شهری تهران و حومه با اعلام جزئیات جدول افتتاح‌های خطوط در دست ساخت طی سال جاری، نیازهای مالی-اعتباری شبکه مترو را تشریح کرد. علی امام می‌گوید، مدیریت شهری در کلانشهر تهران و همین‌طور در سایر کلانشهرها باید بتواند با اتکا به منابع مالی پایدار، امکان برنامه‌ریزی منظم برای توسعه و تکمیل مترو را داشته باشد اما در حال حاضر این امکان فراهم نیست.