اتفاقا حضور ترامپ در شورای امنیت می‌تواند یک فرصت باشد و نشان‌دهنده آنکه آمریکا از یکجانبه‌گرایی خارج  شده و به چندجانبه‌گرایی روی آورده و این مساله نیز در این شورا از سوی کشورهای دیگر مورد نقد و بررسی قرار گیرد. آنچه در این جلسه قرار است اتفاق بیفتد و برای ایران مهم است اینکه آنها قرار است موضوع ایران را طرح کنند درحالی‌که آنها نمی‌توانند بدون اشاره به یک قطعنامه چنین مساله‌ای را طرح کنند مگر اینکه بخواهند به قطعنامه ۲۲۳۱ ارجاع دهند که در آن صورت باید گفت این ایران و کشورهای دیگر امضاکننده برجام هستند که باید از آمریکا توضیح بخواهند چرا از این توافق خارج شده و این قطعنامه را نقض کرده است. ادعاهای احتمالی آمریکا در رابطه با ایران براساس قطعنامه ۲۲۳۱ مورد موافقت سایر اعضای دائم شورای امنیت و حتی دیگر کشورها قرار نخواهد گرفت.

از آنجا که آمریکا از برجام خارج شده است نمی‌تواند به قطعنامه ۲۲۳۱ اشاره کند چراکه ارجاع به قطعنامه ۲۲۳۱ از سوی اعضای دائم شورای امنیت که کشورهای امضاکننده توافق هسته‌ای هستند تنها در صورتی امکان‌پذیر است که توافق هسته‌ای از سوی ایران نقض شود یا ایران قطعنامه ۲۲۳۱ را نقض کند که چنین اتفاقی هم نیفتاده است و همچنین اگر قرار بود شکایتی از ایران صورت گیرد باید در کمیته پیگیری شکایات که در برجام در نظر گرفته شده است موضوع دنبال می‌شد که چنین اتفاقی هم نیفتاده است و ایران تاکنون به تمامی تعهداتش ذیل برجام و قطعنامه ۲۲۳۱ پایبند بوده است.

آن کسی که درحال‌حاضر در بن‌بست تصمیمات خودش قرار گرفته آمریکا و ترامپ است و نباید از این شرایط نگران باشیم.

آمریکا به‌دنبال سیاسی‌کاری و گرم نگه داشتن موضوع ایران در صحنه بین‌الملل است. حضور ترامپ در شورای امنیت می‌تواند این فرصت را فراهم کند که کشورهای دیگر نسبت به نقض قطعنامه ۲۲۳۱ و خروج آمریکا از برجام از ترامپ توضیح بخواهند، به علاوه اینکه ایران و ۱+۴ در شرایط سیاسی مثبت و قوی هستند و می‌توانند این فضا را کنترل کنند.همچنین مذاکره و گفت‌وگو در عرصه روابط بین‌الملل گزینه خوبی است و در دیپلماسی ما هیچ وقت بن‌بست نداریم، چراکه می‌توانیم از امکانات مختلف از جمله مذاکره با آمریکا، روابط با روسیه و چین، تعامل با اروپا و... استفاده کنیم اما باید ارزیابی کنیم که کدام یک از این امکانات می‌تواند برای ما بالفعل شود. مذاکره امر خوب و مثبتی است، اما اگر ترامپ نبود؛ در عین حال که معتقدم در یک شرایط مناسب حتی می‌شود با ترامپ هم مذاکره کرد.  تاریخ روابط خارجی ایران در ۴۰ سال گذشته نشان می‌دهد با هیچ یک از کشورهای همسایه نتوانسته به منافع بالفعل خود دست یابد مگر اینکه ایران در موازنه مثبت با غرب قرار گیرد؛ دلیل روابط خوب‌مان با عراق و افغانستان به‌خاطر همین مساله است که در موازنه غرب در منطقه و تضعیف دولت‌هایی که علیه ایران بودند ما توانستیم تعاملات خوبی با عراق و افغانستان ایجاد کنیم.  درحال‌حاضر در مذاکرات برجامی بزرگ‌ترین فشار از سوی آمریکا به سعودی‌ها بود چراکه موازنه را به نفع ایران در منطقه تغییر می‌داد و اکنون کار بن‌سلمان معکوس کردن این موازنه است و شاهد هستیم که اقدامات عربستان و هم‌پیمانانش در پی آن است که از نفوذ ایران در منطقه کاسته شود یا بر سر برنامه‌ها و سیاست‌های ایران سنگ‌اندازی شود.

منبع: ایسنا