۲- قبلا گفته بودم که رقابت واقعی فارغ از هر نتیجه‌ای بسیار شیرین و برای مجموعه صنف، امری مبارک است. اما ماجرا آن‌گاه تا‌مل‌برانگیز و ناخوشایند می‌شود که در این انتخابات همان کسی که سوت می‌زند، شوت هم می‌زند. به‌رغم تجربه دوره‌های گذشته به‌ویژه دوره پیش و علم به نابرابر بودن میدان رقابت بعد از تعامل و تبادل نظر با مدیران مسوول ارجمند رسانه‌های غیر‌دولتی و تشکل‌های محترم صنفی، به این نتیجه رسیدیم که باید وارد عرصه انتخابات شده و طلسم مادام‌العمری نماینده مدیران مسوول و فرد حمایت شده از سوی ایشان و وزارتخانه متبوعش را بشکنیم که متا‌سفانه به دلایلی که به اختصار می‌آید امکان‌پذیر نشد.

۳- برخی گزارش‌ها از فرآیند انتخابات موجب پرسش‌های مهم و بزرگی هستند که وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به‌عنوان مجری و ناظر انتخابات باید به آن پاسخ دهد. هدایت کردن انتخابات به سوی یک نامزد خاص مورد حمایت ارکان وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، در دولتی که با شعار انتخابات قانونمند و آزادی‌های قانونی و دخالت نکردن در امور شهروندان بر سر کار آمده است، قصه پرغصه‌ای است که در سال پایانی عمر آن، دردناک‌تر نیز جلوه می‌کند. شنیده‌ها حاکی از آن است که در فرآیند این انتخابات ابتدا از سوی دبیرخانه هیات نظارت مستقر در وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی به تعدادی از رسانه‌ها اعلام شده به‌دلیل عدم ‌انتشار نامنظم نشریات مکتوب و بی‌نظمی در به‌روزرسانی‌های مشخص در رسانه‌های برخط، مدیران مسوول آنها حق رای نخواهند داشت. اما در آستا‌نه انتخابات به آنها اعلام شد مشکل انتشار نامنظم آنان را حل خواهند کرد و حق رای نیز به آنها داده خواهد شد؛ در صورتی که به کاندیدای مورد نظر آنها رای بدهند. همچنین گفته شده است در پی این پیشنهاد کارکنان وزارت ارشاد و دبیرخانه هیات نظارت نیز در گفت‌وگو با برخی مدیران مسوول، به‌طور غیر‌مستقیم خواستا‌ر رای دادن به نامزدی خاص شده‌اند. آیا این اخبار درستند؟ البته وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی باید به آن پاسخ دهد. سامانه اخذ آرا نیز همچنان ساز و کار بسیار مبهمی دارد. گفته می‌شود در این سامانه، بر خلاف اصول اولیه رای‌گیری معلوم می‌شود چه کسی به کدام نامزد رای داده است. در ساعات پایانی رای‌گیری با توجه به مشخص بودن تعداد آرای کاندیدای مد نظر دبیرخانه، با برخی مدیران مسوول تماس گرفته شده و از آنان درخواست شده چون نامزد مذکور فقط چند رای تا‌ به حد نصاب رسیدن نیاز دارد، از این فرصت استفاده کرده و آرای خود را به نام وی ثبت کنند تا‌ کار در همین مرحله اول تمام شود! اگر این موضوع صحت داشته باشد باید گفت انتخابات از معنا تهی شده است. در عین حال تخلفاتی نظیر ثبت چند ده رای با یک آی‌پی که نشان از تجمیع آرا به سود یک فرد دارد و همین‌طور دادن شماره تلفن مدیران مسوول رسانه‌ها به یک نامزد در جای خود مایه شگفتی و تا‌سف است.

۴- بدعت بسیار عجیب دیگر، تکرار انتخابات در مرحله دوم با حضور همه کاندیداهاست. گرچه آیین‌نامه برگزاری انتخابات در این زمینه سکوت کرده است. اما در چنین حالتی باید به قوانین عام و عرف تمسک جست. هنگامی که در مرحله اول، هیچ نامزدی نصاب لازم را کسب نکند، انتخابات در دور دوم با دو برابر کرسی یا کرسی‌های مورد نیاز از کاندیداهایی که بیشترین رای را به دست آورده‌اند برگزار می‌شود. متا‌سفانه این رویه عقلی و قانونی چه در دور قبل و چه این دوره نقض شده و فلسفه مرحله دوم انتخابات زیر سوال رفته است.

۵- تداوم برگزاری انتخاباتی فاقد حداقل رویه‌های قانونی و صنفی، گویای ناهمواری زمین بازی است و حضور افراد مستقل در چنین میدانی صرفا نقش زینت‌المجالس را دارد. از آنجا که بنده چنین نقشی برای خودم قائل نیستم و هیچ وقت زینت‌المجالس نبوده‌ام، ضمن تشکر از حضور همه مدیران مسوول در این عرصه و حمایت تشکل‌های صنفی حوزه رسانه، به این وسیله کناره‌گیری خود را از حضور در مرحله دوم این انتخابات اعلام می‌کنم. بدیهی است اینجانب و سایر همکارانم از همه ظرفیت‌ها برای پایان دادن به این روند نادرست، استفاده کرده و از همین جا از کلیه اصحاب رسانه و صاحب‌نظران دعوت می‌کنم با ابزار‌های در اختیار از رسانه‌های اجتماعی گرفته تا‌ تریبون‌های رسمی، حقوقی و رسانه‌های مکتوب و برخط، در این مسیر، یاریگر ما باشند.جای تا‌سف بسیار است که کار به‌جایی رسیده است که دولت محترم در میان هفت عضو هیات نظارت بر مطبوعات که نمایندگان دستگاه‌های حاکمیتی‌اند، تحمل یک عضو مستقل صنفی را نیز ندارد.

این مطلب برایم مفید است
22 نفر این پست را پسندیده اند