آنچه در این روز به‌عنوان متن پیشنهادی قانون‌اساسی جمهوری اسلامی ایران به رفراندوم گذاشته شد، حاصل ده‌ها جلسه مجلس خبرگان قانون‌اساسی بود.مجلسی که در مردادماه ۱۳۵۸ تشکیل شد. بحث درباره قانون‌اساسی نظام تازه تاسیس اما به مدت‌ها قبل حتی پیش از سقوط رژیم پهلوی بازمی‌گشت، زمانی که امام خمینی در دوران حضور در نوفل‌لوشاتو، دکتر حسن حبیبی دانش‌آموخته رشته حقوق از فرانسه را مامور کرد تا با همفکری جمع دیگری از حقوقدانان حامی انقلاب متنی را با عنوان پیش‌نویس قانون‌اساسی تهیه کنند. حبیبی با استفاده از قوانین برخی کشورهای اروپایی از جمله فرانسه متنی را تهیه کرد و پس از بازگشت به ایران، آن را به جلسات مخفی گروهی از حقوقدانان که ابتدا در منزل دکتر احمد صدر حاج ‌سیدجوادی و بعد‌ها در کتابخانه حسینیه ارشاد تهران گردهم می‌آمدند، ارائه کرد.در آن جلسات اما متن حبیبی چندان با استقبال مواجه نشد. این چنین بود که اعضای گروه تدوین پیش‌نویس قانون‌اساسی با همفکری هم پیش‌نویس تازه‌ای را تهیه کردند که متن آن به قلم دکتر ناصر کاتوزیان بود و بعد‌ها با ورود امام خمینی به ایران، برای تایید به رهبر انقلاب ارائه شد. متن قانون‌اساسی در ۱۲ فصل و ۱۷۵ اصل تنظیم شده بود.