سیدمحمدرضا بنی‌طبا، در این باره گفت:‌ «صنعت لبنیات، صنعتی رقابتی است. نتیجه رقابتی بودن صنعت این است که ریسک کاهش کیفیت یا افزایش بی‌دلیل قیمت برای بنگاه‌های تولیدی بالاست و مصرف‌کننده با وجود برندها و قیمت‌های مختلف حق انتخاب گسترده‌ای دارد. اگر قیمت محصولات یک کارخانه افزایش و همزمان کیفیت آن افت کرده است، مصرف‌کننده حق انتخاب گسترده‌ای دارد تا محصولات کارخانه‌های دیگر را جایگزین کند.»

سخنگوی انجمن صنایع فرآورده‌های لبنی افزود: «محصولات لبنی همه کارخانه‌ها تحت شیوه‌نامه‌های نظارتی سفت و سخت چند سازمان نظارتی همچون سازمان غذا و دارو و سازمان استاندارد (از جهت کیفیت) و سازمان حمایت از مصرف‌کنندگان و تولید‌کنندگان و سازمان تعزیرات (از جهت قیمت) هستند.»

وی ادامه داد: «کارخانه‌های لبنی به هیچ‌وجه از افزایش قیمت‌ها استقبال نمی‌کنند بلکه این افزایش قیمت شیرخام به‌عنوان اصلی ترین ماده اولیه محصولات لبنی که توسط گاوداران محترم به کارخانه‌ها تحویل می‌شود، است که باعث افزایش قیمت محصولات لبنی می‌شود. قیمت شیرخام ظرف یک‌سال گذشته ۸۸ درصد فقط در قیمت مصوب رشد داشته و از تیرماه تا آذر امسال نیز به‌طور رسمی ۵۵ درصد افزایش قیمت داشته است. این افزایش تنها به‌صورت رسمی است و در بازار مبادلات، قیمت شیرخام عملا ۲۰ تا ۳۰ درصد بیشتر از قیمت مصوب است و متاسفانه برخلاف محصولات لبنی ذیل نظارت هیچ دستگاهی نیز قرار ندارد.» بنی‌طبا در پایان گفت:«هم اکنون ۱۰ قلم کالای لبنی پرمصرف مشمول قیمت‌گذاری دولتی در بهترین حالت در نقطه سر به سر به بازار عرضه می‌شوند و فشار زیادی بر تولید‌کنندگان این بخش وارد می‌شود.همه تولیدکنندگان کشور به‌خصوص تولیدکنندگان صنایع لبنی از فشار اقتصادی که در سال‌های اخیر در اثر تحریم‌های یک‌جانبه آمریکا به مردم وارد شده آگاه هستند. همان طور که شرایط اقتصادی کشور برای عموم مردم سخت بوده، بنگاه‌های تولیدی کشور نیز شرایط سختی را سپری کرده و می‌کنند. بدیهی است بودن کالا در بازار برای مصرف مردم بهتر از نبودن آن است. وقتی تولیدکننده آن هم در بازاری رقابتی مثل صنعت لبنیات زیر تیغ قیمت‌گذاری دستوری مجبور به تحمل ضرر باشد، کم‌کم بنگاه تولیدی تعطیل شده، کارگران بیکار شده و کالای کمتری در دسترس مردم قرار خواهد گرفت.»

 

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند