آرشیو اخبار : تاریخ و اقتصاد

  • اشغال نظامی، پیامدهای سیاسی، اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی برای کشور اشغال‌‌‌شده دارد. چنین پیامدهایی، به‌خصوص اگر این اشغال در راستای اهداف نظامی باشد، بیشتر خواهد بود و در نتیجه آن، منابع اقتصادی و انسانی کشور اشغال‌شده در خدمت اهداف نظامی کشور اشغالگر قرار می‌گیرد. چنین قاعده‌ای در خصوص اشغال ایران در شهریور ۱۳۲۰ نیز صادق است؛ زیرا نیروهای متفقین با اهداف نظامی، ایران را اشغال کردند و بخش اعظمی از منابع اقتصادی و انسانی آن را در راستای این هدف تحت اختیار خود درآوردند که صنایع ایران نیز از این قاعده مستثنی نبود. اشغال ایران از سوی متفقین سه پیامد عمده برای صنعتی‌سازی در ایران داشت که عبارت بودند از: ۱) اخراج متخصصان و کارشناسان صنعتی آلمان از ایران؛ ۲) کاهش تولید یا تعطیلی کارخانه‌ها و 3) اشغال کارخانه‌های…
  • نوآوری مسکویه رازی در تاریخ‌نویسی در محدوده دریافتی از وجوه سه‌گانه از سنت ممکن شده است که او یکی از مهم‌ترین نمایندگان آن در عصر زرین فرهنگ ایران به شمار می‌‌‌آمد.
  • بیشتر‌ اهالی سرشناس قلم قرن بیستم – نویسندگان کتاب، مقاله و گزارش – نامه‌های بسیاری هم نوشته‌اند. گاهی اوقات نامه‌های آنها بازتاب «حقیقت» نوشته‌هایشان و نیز شکل‌دهنده آنهاست؛ بعضی اوقات هم در قالب کتابی جمع می‌شوند. هردوی این قضایا درباره جورج اورول صحت دارد؛ نویسنده‌ای که مجموعه‌ای از نامه‌هایش، به ویرایش پیتر دیویدسون، منتشر شده است. نامه شگرفی که پیش‌رو دارید هم از این مجموعه گرفته شده است؛ نامه‌ای به‌سال۱۹۴۴ خطاب به فردی به نام نوئل ویلمت که از نویسنده «۱۹۸۴» و «مزرعه حیوانات» پرسیده بود «آیا تمامیت‌خواهی و امثال آن، حقیقتا در حال رشد و گسترش هستند؟ چون به‌نظر نمی‌رسد در [انگلیس] و ایالات‌متحده این‌طور باشد.» اورول در پاسخ ویلمت می‌نویسد:
  • در تاریخ 13 آبان 57، در پی هجوم پلیس و نیروهای نظامی، صدها دانش‌آموز و دانشجو کشته و زخمی شدند. دو کشتار خونین در 70روز صدارت «دولت آشتی ملی» شریف‌امامی، باعث خشم مردم تهران شد که در تظاهرات خود، 400شعبه از بانک‌ها را به آتش کشیدند. در این اوضاع بحرانی، شاه، جعفر شریف‌امامی را از صدارت برکنار کرد و دولت نظامی ارتشبد ازهاری را تشکیل داد. شریف‌امامی در کتاب خاطرات خود از برخی وقایع زندگی سیاسی‌اش پرده برداشته است.