براساس آمارهای اخیر سازمان جهانی گردشگری سال ۲۰۲۰ در ورود گردشگران بین‌المللی ۷۴ درصد کاهش داشته و تعداد گردشگران خارجی در این سال ۳۸۱ میلیون نفر بوده است و این درحالی است که در سال ۲۰۱۹ این رقم حدود ۵/ ۱ میلیارد نفر بوده است. در کشورهایی که اقتصاد آنها متکی به درآمدهای حاصل از گردشگری بوده رکود بازدیدکنندگان بسیار ویرانگرتر بوده که البته همچنان هم باقی است. همچنین این کاهش سفرهای بین‌المللی منجر به از دست رفتن ۳/ ۱ تریلیون دلار درآمد صادرات جهانی گردشگری شده است که این رقم ۱۱ برابر خسارتی است که در سال ۲۰۰۹ در نتیجه بحران جهانی اقتصاد رخ داده است. روزنامه نیویورک‌تایمز اثرات این کاهش سفر ناشی از همه‌گیری کووید-۱۹ را در میزان ورودی‌های بین‌الملل، میزان تولید گازهای گلخانه‌ای، سفرهای هوایی، صنعت سفر دریایی و مسافرت با خودرو مورد بررسی قرار داده است. کشورهایی که اقتصادشان وابسته به جهانگردی است بیشتر از سایر کشورها متاثر از همه‌گیری کرونا در بازار گردشگری شده‌اند. ماکائو با کاهش ۸۵ درصدی در ورود گردشگران خارجی بیشترین میزان خسارت را متحمل شده و باهاماس نیز کاهشی ۷۸ درصدی را تجربه کرده است. پیش از همه‌گیری کرونا ۱۰ درصد مشاغل جهان به بخش گردشگری تعلق داشت و سفر نقش مهمی در اقتصاد محلی کشورها داشته است. در سال‌های اخیر حدود دو سوم تولید ناخالص داخلی مالدیو به‌صورت مستقیم و غیرمستقیم به گردشگری بین‌المللی اختصاص یافته بود. با بسته شدن مرزها و ایجاد محدودیت سفرهای بین‌المللی از آوریل تا سپتامبر ۲۰۲۰ورود گردشگران خارجی به این کشور با کاهش ۹۷ درصدی در ورود گردشگران مواجه شد و تا پایان سال این رقم در مقایسه با مدت مشابه خود در سال ۲۰۱۹ به کاهش ۶۷درصدی رسید. البته پس از بازگشایی مرزهای این کشور از ماه جولای ۲۰۲۰ میزان ورودی به آرامی بهبود یافت و دولت مالدیو درصدد کاهش خسارت‌ها از طریق کمپین‌های تبلیغاتی برای جذب گردشگر برآمده است. اثرات اقتصادی بحران کرونا نیز بسیار سهمگین بوده است. تولید ناخالص داخلی ماکائو در سال ۲۰۲۰ بیش از ۵۰ درصد کاهش یافته است. این اثرات می‌تواند طولانی مدت باشد و در برخی از مناطق، سفرها تا پیش از سال ۲۰۲۴ به سطح قبل از کرونا بازنمی‌گردند. صنعت هوایی جهان نیز پس از همه‌گیری کرونا تقریبا متوقف شد و مهم‌ترین دلیل آن بسته شدن مرزها و محدودیت در سفرهای هوایی و انجام غربال‌گیری روزانه مسافران در ایست‌های بازرسی است. تا آوریل ۲۰۲۰ این صنعت در مقایسه با مدت مشابه در سال ۲۰۱۹ کاهش ۹۶ درصدی داشته است. از ماه مه ‌به بعد اعداد نسبتا در جهت افزایش پروازها پیش رفت و البته درحال‌حاضر غربال‌گری بسیار کاهش یافته است. داده‌های انجمن بین‌المللی حمل‌ونقل هوایی (یاتا) نشان‌دهنده کاهش ۶۶ درصدی ترافیک هوایی مسافر در سطح جهان است که این رقم بزرگ‌ترین میزان افت تاریخ هواپیمایی جهان محسوب می‌شود. محاسبه میزان دی اکسید کربن ساطع شده توسط هواپیماها در سراسر جهان از دیگر روش‌های بررسی افت سفرهای هوایی در سال گذشته به‌شمار می‌رود.

براساس آمار موسسه بین‌المللی کربن مانیتور- ارائه‌کننده آمارهای مربوط به انتشار روزانه دی اکسید کربن- میزان تولید گازهای گلخانه‌ای جهان در سال ۲۰۲۰ تقریبا ۵۰ درصد کاهش یافته است و به ۵۰۰ میلیون تن دی اکسید کربن رسیده است درحالی‌که در سال ۲۰۱۹ این رقم یک میلیارد تن بوده است البته با بازگشت سفرها احتمال برگشت این اعداد وجود دارد. سوخت‌های فسیلی نیز به‌دلیل کاهش حمل‌ونقل ۷ درصد کاهش یافت و حدود ۶/  ۲ میلیارد تن کمتر از سال ۲۰۱۹ بوده است.

سفرهای جاده‌ای نیز در ماه‌های مارس و آوریل ۲۰۲۰ به‌دلیل اعمال محدودیت‌های محلی و منطقه‌ای با افت شدیدی مواجه شده است و به‌دنبال افزایش تدریجی سفرهای داخلی و شخصی تا حدود ۸۰ درصد از سطح ۲۰۱۹ رسید. بازدید از پارک‌های ملی یکی از روش‌های محاسبه سفر با اتومبیل در سال ۲۰۲۰ درنظر گرفته شده است. براساس بررسی ۴ پارک ملی اصلی آمریکا میزان بازدیدکنندگان از این پارک‌ها در سال ۲۰۲۰ حدود ۲۸ درصد کاهش داشته و به ۲۳۷ میلیون بازدیدکننده رسید. البته در نیمه دوم سال چند پارک شاهد رکورد در تعداد بازدیدکننده بوده و بسیاری از گردشگران ماجراجو در جست‌وجوی مقاصد امن و تفریحی به این پارک‌های ملی رفتند.

پارک‌های ملی واقع در نزدیکی شهرها به‌عنوان یکی از بهترین مقاصد تفریحی در ایام کرونا عمل کرده‌اند.

 

این مطلب برایم مفید است
2 نفر این پست را پسندیده اند