محمدرضا کارگر افزود: « تهیه فهرستی از اشیای تاریخی که در موزه‌های دیگر در جهان وجود دارد یک پروژه زمان و هزینه‌بر است و باید بدانیم چه اطلاعاتی به ما اضافه می‌کند.» او در ادامه بیان کرد: «این، یک کار پژوهشی است و اگر کسی بخواهد به این موضوع بپردازد، باید برای آن پروژه‌ای تعریف کند. باید با موزه‌های دنیا مکاتبه شود تا آنها فهرست اشیای ایرانی خود را بدهند و افرادی نیز به این موزه‌ها سفر کرده و این آثار را ببینند. این اتفاق مستلزم هزینه‌های زیادی است که شرایط آن برای تهیه چنین لیستی در حال حاضر فراهم نیست.» کارگر افزود: «ایران آثار زیادی در کشورهای دیگر دارد. نمی‌توان گفت که یکی از کارکردهای این فهرست برگرداندن اشیا از خارج از کشور باشد، چون پروسه برگرداندن اشیا متفاوت است. باید در وهله اول ثابت شود که این شیء غیرقانونی از کشور خارج شده است. پس از آن اقدامات حقوقی انجام گیرد. اثبات این مسائل نیاز به شواهد زیادی دارد و معمولا موزه‌ها محل اشیای سرقت شده از کشورهای دیگر نیستند.»