اما زمستان، بهترین فرصت برای سفر به این جزیره است. برای اینکه پای بر خاک این جزیره بگذارید، باید اول خود را به بندر عباس برسانید. از آنجا نیز با لنج چیزی حدود ۳۰ تا ۴۰ دقیقه‌ای به هرمز می‌رسید. دیدن قلعه پرتغالی‌ها، دره نمک طلایی، غار نمکی، کوه رنگ‌ها و دره رنگین کمان، کوه برفی، دره مجسمه، دورنمای ساحل لاک پشت‌ها، ساحل معدن خاک سرخ و جنگل حرای هرمز تنها گوشه‌ای از بازدیدهای جذابی است که می‌توانید در هرمز داشته باشید.

دست کم یک روز در جریان این سفر، پیش از طلوع خورشید بیدار شوید تا دیدن طلوع را در این جزیره شگفت‌انگیز از دست ندهید. یک روز عصر هم یک ساعت از قبل از غروب، از بومی‌ها بخواهید با قایق شما را به سمت جنوبی جزیره ببرند تا یکی از زیباترین غروب‌های عمرتان را ببینید. ملاقات با مردمان بومی، خوردن غذاهای لذیذ محلی، تجربه ماهی‌گیری در خلیج فارس و... تجاربی هستند که سفر به این جزیره را ارزشمند‌تر می‌کنند. برای اقامت در این جزیره نگران نباشید. اقامتگاه‌های بومگردی و خانه‌های محلی مردمان شریف این جزیره در انتظار شما هستند تا خاطرات خوشی برایتان رقم بزنند.

اما در کنار کارهایی که باید در این جزیره آنها را تجربه کنید، کارهایی هم برای «انجام ندادن» وجود دارد. هرگز از خاک هرمز به‌عنوان سوغات به شهر خود نبرید؛ خواه قرار باشد آن را بخرید، خواه قرار باشد خودتان از زمین جزیره آن را بردارید. خرید برخی به اصطلاح سوغاتی‌های دریایی نظیر صدف‌ یا آبزیان تاکسیدرمی شده از مردم محلی، نیز می‌تواند به اکوسیستم این جزیره آسیب بزند. پس این امر نیز جزو کارهایی است که نباید در این سفر انجام داد. سفر به چنین مقاصدی، باید همراه با بینش عمیق نسبت به شکننده بودن پایداری محیط انجام شود. سعی کنید با این دیدگاه به هرمز سفر کنید.