دلیل این تغییر سیاست اما ظاهرا به حادثه دلخراش ماه اکتبر سال گذشته میلادی در ریزروت Mandalay Bay واقع در لاس‌وگاس برمی‌گردد؛ جایی که مردی مسلح از درون اتاق خود به روی شرکت‌کنندگان یک کنسرت خیابانی آتش گشود و باعث کشته شدن ۵۰ نفر و زخمی‌شدن ۵۰۰ نفر شد. هیلتون اعلام کرده به این منظور از ماه نوامبر سال ۲۰۱۷ در حال بررسی بسیاری از شرایط بوده و نظرات بسیاری را به‌ویژه کسانی که در شغل‌های خویش بیشترین میزان رویارویی با میهمانان را داشته‌اند، جویا شده است. درباره آنچه هتل‌ها باید انجام دهند، اختیار به خود هتل‌ها واگذار شده و تنها دستورالعمل‌هایی درباره مواردی که باید مدنظر قرار گرفته شود، صادر شده است، ضمن آنکه این تغییر سیاست به هیچ عنوان به معنای اینکه حتما هر ۲۴ ساعت یکی از پرسنل هتل به اتاق وارد می‌شود، نیست؛ مگر به دلایل امنیتی یا موارد مشکوک به تشخیص هتل.

هتل‌های هیلتون به‌زودی ملاحظات این تغییر سیاست را به میهمانان خود اعلام می‌کند. در همین حال در منشور هفت صفحه‌ای ابلاغی به هتل‌ها گفته شده که کارت یا نوشته‌ای در اتاق‌ها به این مضمون گذاشته شود: «ما نیاز شما به حریم خصوصی را درک می‌کنیم و به آن احترام می‌گذاریم. هتل این حق را برای خود محفوظ می‌داند تا برای اطمینان از شرایط مطلوب میهمان و وضعیت اتاق، هر ۲۴ ساعت آ‌ن ‌را بازرسی حضوری کند. اگر از اجرای این خدمت برای بیش از ۲۴ ساعت امتناع شود، یک نفر از بخش مدیریتی هتل به اتاق وارد خواهد شد.»

سیاست‌های مشابه

پیش از هیلتون، گروه هتل‌های والت دیزنی در اورلاندو هم ترجیح داده بود تا در چهار هتل خود علامت «اتاق اشغال است» را جایگزین علامت «لطفا مزاحم نشوید» کند. این گروه با آگاه‌سازی مسافران خود در بدو ورود اعلام می‌کند که کارکنان هتل مجازند حتی با وجود این علامت در صورت نیاز با درب زدن و معرفی خود به اتاق وارد شوند. البته هتل‌های والت دیزنی دلیل این تغییر سیاست را فارغ از حادثه لاس وگاس اعلام کرده‌اند. ریزروت‌های Wynn هم در حال بررسی تغییر این سیاست و محدود ساختن آن تنها برای ۱۲ ساعت متوالی هستند. در همین حال انجمن هتل و اقامت آمریکا موسوم به AL&LA می‌گوید اعتبار این علامت در هتل‌های این کشور بین ۲۴ تا ۷۲ ساعت متغیر است.  روزانا مایتا، سخنگوی این انجمن در این باره معتقد است: «از آنجا که اتاق‌ها متعلق به هتل هستند، پس هتل‌ها مجازند به دلایل امنیتی، ایمنی، بهداشتی و نگهداری لوازم و تاسیسات وارد اتاق شوند.»

در این رابطه، استفان بارث، وکیل و استاد رشته میهمان‌نوازی در دانشگاه هوستون هم با بیان اینکه بسیاری از هتل‌ها قبلا هم به دلایل مصرف مواد مخدر یا تن‌فروشی، ملاحظاتی در استفاده از این علامت در اتاق‌های خود داشته‌اند، می‌گوید: «ما باید به‌خاطر داشته باشیم که به هر روی، حریم خصوصی میهمانان و میزان انتظاراتی که آنان از احترام به این موضوع دارند، کمتر از زمانی است که در خانه یا حتی در درون خودروی خود قرار دارند.

 بنابراین هتل‌ها این حق را دارند که براساس نیاز به اتاق وارد شوند و این موضوع از سوی قانون تایید شده است.» این استاد دانشگاه با اعتقاد بر اینکه تغییر این سیاست نمی‌تواند تاثیر زیادی بر تجربیات کلی میهمانان داشته باشد، می‌افزاید: «درصد میهمانانی که از این علامت برای بیش از ۲۴ ساعت استفاده می‌کنند، خیلی کمتر از آنچه که تصور می‌کنیم، است. بنابراین فکر نمی‌کنم تاثیری بر تجربه میهمانان داشته باشد؛ چرا که اکثریت قریب به اتفاق آنان به خدمات‌رسانی روزانه در اتاق‌ها عادت دارند و برای همان هم پرداخت می‌کنند. ضمن اینکه به هر حال هتل‌ها می‌توانند درباره افزایش ضریب امنیتی میهمانان خود روش‌های مختلفی اتخاذ کنند.»

اما تغییر این سیاست مخالفانی هم دارد؛ از جمله پروفسور میشاییل مک‌کال از دانشگاه میشیگان که اعتقادی بر اینکه این تغییر سیاست می‌تواند سبب ارتقای سطح امنیتی هتل‌ها شود، ندارد و می‌گوید: «بسیاری از میهمانان این موضوع را نوعی تجاوز به حریم خصوصی خود قلمداد خواهند کرد. اینکه بگوییم پس از ۲۴ ساعت مثل این است که بگوییم پس از سوت پایان بازی! خب این موضوع چه کمکی به امنیت می‌کند؟ به‌نظرم این موضوع به قدر کافی شفاف نیست و هتل‌ها باید در مورد این تغییر سیاست نظرات میهمانان خود را هم جویا شوند.»