از اولین کارخانه‌های شیشه‌سازی ایران می‌توان به کارخانه‌های آبگینه، قزوین و شرکت شیشه و گاز اشاره کرد. با توجه به در دسترس بودن معادن سیلیس در ایران و مقرون به‌صرفه بودن تولید داخلی این کالای ارزشمند همچنین طیف وسیعی از موارد استفاده شیشه در صنایع مختلف همچون صنایع غذایی، صنایع داروسازی، صنایع شیمیایی، تولیدات عطر و ادکلن و لوازم بهداشتی و... همچنین درخواست روزافزون این صنایع و مصرف‌کنندگان خانگی بعد از جنگ جهانی دوم در مرحله اول و سپس انقلاب شکوهمند اسلامی ایران به سرعت این صنعت در ایران رو به رشد و پیشرفت گذاشت و بسیاری از کارخانه‌ها تا قبل از تحریم‌های یکجانبه و ظالمانه علیه جمهوری اسلامی ایران با تکنولوژی روز جهان تاسیس شد. از آنجا که از یک طرف ایران از قطب‌های تولید این محصول و همچنین معادن مواد اولیه مورد نیاز این صنعت در خاورمیانه است و از دیگر سو با توجه به گستردگی استفاده از این محصول در صنایع ( به علل مقرون به صرفه بودن، در دسترس بودن مواد خام، کمترین میزان واکنش شیمیایی با مواد مختلف مخصوصا مواد غذایی و همچنین نرخ بالای بازیافت‌پذیری محصول نهایی) و همچنین نیروی کار ارزان نسبت به کشورهای اروپایی و بالطبع بهای تمام شده پایین این محصول در مقایسه با محصولات مشابه خارجی می‌توان به بازار بالقوه و دارای ظرفیت بالای این محصول در ایران و کشورهای منطقه، ظرفیت ارزآوری و صرفه جویی در واردات ارزی کشور اشاره کرد، پس سرمایه‌گذاری در این صنعت برای صنعتگران بزرگ و حتی نوپای کشور بسیار قابل توجیه است.

همچنین از مخاطرات این صنعت می‌توان به تحریم‌ها، در دسترس نبودن قطعات دستگاه‌ها و کم بودن نیروی کار متخصص برای تعمیرات اساسی دستگاه‌ها اشاره کرد. امید است با سرمایه‌گذاری‌های داخلی و آموزش نیروی کار متخصص، نواقص و کمبودهای این صنعت مرتفع شود و به رشد و بالندگی صنعت شیشه کشور یاری رساند. انتظار می‌رود با توجه به رهنمود رهبر گرانقدر انقلاب و نام‌گذاری سال جهش تولید و با حمایت نهاد‌های مربوطه و اعطای تسهیلات به بخش خصوصی، بتوان موانع هرچند ساده اما نفس‌گیر این صنعت را از پیش پای صنعتگران برداشت تا بتوانیم قدمی بزرگ در راه استقلال و اعتلای هر چه بیشتر ایران عزیزمان برداریم.

این مطلب برایم مفید است
55 نفر این پست را پسندیده اند