البته «دنیای‌اقتصاد» نقاط قوت دیگری نیز دارد که آن را در حوزه مطبوعات اقتصادی متمایز می‌کند. اینکه سخنگوی اقتصاد آزاد است. مهم نیست که با این ایده موافق یا مخالف باشیم. مهم این است که این ایده یا هر ایده دیگری واجد سخنگویی به نسبت رسمی و نظری و تحلیلی باشند. دیگر ویژگی مهم این روزنامه و مجموعه رسانه‌ای آن را باید در تعلقش به بخش‌خصوصی جست‌وجو کرد. رسانه غیرخصوصی که فاقد استقلال حرفه‌ای باشد، بیش از نفع زیان‌آور است.  اگر از این سه ویژگی مثبت «دنیای‌اقتصاد» یعنی حرفه‌ای بودن، خصوصی بودن، سخنگوی یک ایده بودن بگذریم، شاید بتوان انتقاداتی را نیز طرح کرد. انتقاداتی که ممکن است در صورت توجه به آنها کیفیت و اثرگذاری روزنامه را بالا ببرد. پیش از طرح نقدم باید اقرار کنم که این انتقاد بنده فقط یک برداشت کلی است؛ چراکه به‌صورت حرفه‌ای و روزانه پیگیر روزنامه نیستم. در واقع این یک حس کلی است که می‌تواند درست یا نادرست باشد ولی چون شخصا چنین حسی دارم بیانش خالی از فایده نیست.  با توجه به اینکه جامعه ایران بسیار سیاست‌زده است و اقتصاد نیز در ذیل آن تعریف می‌شود، بنابراین پرداختن به اقتصاد سیاسی و نیز مساله نابرابری می‌تواند نگاه جامعه را نسبت به اقتصاد بازار و برداشتی که از آن وجود دارد، ترمیم کند. بخشی از بدبینی جامعه نسبت به این نگرش اقتصادی محصول نحوه بیان و طرح مسائل اقتصادی از سوی طرفداران این نگرش است. به نظرم نقدهایی را که به این نگرش وجود دارد، باید با نگاه همدلانه‌تر و نه ستیزه‌جویانه تحلیل و فهم کرد و پاسخ داد. نمی‌دانم که این انتقاد چقدر وارد است، امیدوارم که برداشتم مطابق واقع باشد.

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند