اما تقاضای زیاد فروشگاه‌ها و مغازه‌ها برای محصولات غذایی به‌واسطه تعامل نزدیکی که با مصرف‌کننده نهایی دارند، موجب شده تا سازوکارهای سیستمی بین این دو بخش یعنی شرکتهای پخش و مغازه‌ها و فروشگاه‌ها ایجاد شود.

مسئله مهم دیگری که برای بهبود وضعیت سازوکار سیستمی توزیع محصولات غذایی باید به آن اشاره کرد، تغییر فرهنگ مصرفی مردم است. مردم ایران کماکان بهترین رویه خرید را، خرید حضوری از فروشگاه‌ها می‌دانند. مشتریان به فرآیند خرید به چشم یک تفریح و سرگرمی نگاه می‌کنند، آن‌ها دوست دارند که اجناس مورد نظر خود را ببینند، لمس و سپس انتخاب کنند. برخی اپلیکیشن‌ها به‌این منظور طراحی شده و در حجم کم، متناسب با موقعیت جغرافیایی مشتریان اقدام به توزیع محصولات می‌کنند یا فروشگاه‌های زنجیره‌ای رفته‌رفته در حال اشاعه این فرهنگ هستند. شاید بتوان امید داشت در سایه توسعه اپلیکیشن‌ها و برنامه‌های توزیع محصولات غذایی، رفته رفته با افزایش تقاضای ایجاد شده در این بخش، افزایش سرعت نقل و انتقالات در صنعت غذایی به یک ضرورت اجتناب‌ناپذیر بدل شده که خروجی نهایی آن کشش این صنعت به ایجاد سازوکارهای سیستمی مناسب، برای تولید محصولات متنوع با درجه انتقال‌پذیری و توزیع سریع به مصرف‌کننده باشد. امری که می‌تواند زمینه‌ساز توسعه بیشتر این صنعت، استفاده از رویه‌های تولیدی بهینه‌تر، کاهش ضایعات و افزایش اشتغال و تولید ملی باشد.

25175_orig-850x491