وی افزود: این صنعت با بهره گیری از مزیت‌های رقابتی همچون ذخایر غنی و متنوع سنگ خام و موقعیت جغرافیایی مناسب در تلاش است که محصولاتی با کیفیت بالا تولید و در بازارهای داخلی و خارجی عرضه کند. فعالان صنعت بر این باورند حفظ محیط زیست، اشتغال‌زایی و مشارکت در تقویت بنیان‌های اقتصادی کشور از مهم‌ترین اهداف صنعت به شمار می‌روند. از سوی دیگر این صنعت در نظر دارد با ارتقای سطح علمی‌‌و فنی منابع انسانی، استفاده از تکنولوژی روز دنیا و تدوین استراتژی صادرات محور جایگاه خود را در سطح ملی و بین المللی ارتقا  دهد. احمدیه نقاط قوت این صنعت را در شناخت استان به‌عنوان  قطب تولید سنگ کشور و جایگاه مناسب سنگ استان در بعد جهانی، سهولت ورود به بازار کار و سرمایه موجود در استان، خصوصی بودن معادن سنگ‌های تزیینی،  پایین بودن هزینه انبارداری و فروش عمده محصولات پس از تولید، وجود ذخایر سنگ تزیینی با تنوع رنگ و نوع در استان اصفهان دانست.

 به گفته وی، صنعت سنگ در اصفهان دچار کاستی‌هایی نیز هست که مشکلات نقدینگی واحدهای سنگ بری،   مشکلات صادرات و عرضه محصولات، حضور غیر فعال و غیر هدفمند صادرکنندگان در بازارهای بین‌المللی،  عدم استفاده از تمام ظرفیت تولید معادن، فرسوده بودن ماشین آلات و تجهیزات و هزینه بالای نگهداری و تعمیرات و روند کند جایگزینی ماشین آلات، ضعف در مدیریت تأمین انرژی به‌ویژه انرژی برق در معادن، تولید ضایعات فراوان و عدم بازیافت آنها از جمله این کاستی هاست.  رئیس سازمان صنعت، معدن و تجارت استان اصفهان راهکار درست را استفاده از فرصت‌های بازار دانست. فرصت‌هایی که مسبب نجات این صنعت است. انحصاری بودن برخی از سنگ‌های ساختمانی کشور در جهان، وجود استانداردهای جهانی در زمینه سنگ های ساختمانی و تزیینی ،  دید مناسب بازارهای جهانی نسبت به سنگ ایران، وجود برندهای مطرح تولید سنگ ایران به منظور استفاده از آنان در ایجاد برند مطرح بین‌المللی در زمینه صادرات، مرکزیت استان در کشور و موقعیت استراتژیک کشور و امکان استفاده از ارتباطات مناسب با کشورهای همسایه از فرصت‌های خوبی است که می‌شود از آن استفاده کرد.

 احمدیه در ادامه به مواردی نیز اشاره کرد که این بازار را تهدید می‌کند. وی هزینه بالای تکنولوژی‌های مدرن در واحدهای تولیدی، نبود زیرساخت‌ها و کانال‌های معتبر توزیع در کشور، افزایش واردات و نفوذ کالاهای جایگزین در صنعت ساختمان به دلیل کاهش نرخ تعرفه‌های، افزایش بی‌رویه صادرات محصولات سنگ خام، اعمال تعرفه‌های ناعادلانه، افزایش قیمت انرژی و هزینه حمل‌و‌نقل با حذف یارانه ها، ضعف قانون‌کار در حمایت از تولیدکنندگان، تخصیص نامناسب تسهیلات بانکی، نارضایتی واحدهای سنگ‌بری از بالا بودن میزان مالیات و نرخ بیمه تامین اجتماعی در مقایسه با خدمات قابل ارائه را از تهدیدهای اصلی و جدی صنعت سنگ دانست.

وی برای برون‌رفت از این وضعیت به بیان راهبردهای اجرایی پرداخت که توسعه صنعت سنگ را درپی دارد. احمدیه، توسعه شبکه‌های تامین مواد اولیه از بازارهای منطقه‌ای و بین‌المللی، بهبود کیفیت محصول و افزایش بهره‌وری تولید در حد استانداردهای جهانی، توسعه منابع نیروی انسانی متخصص و افزایش دانش و توان فنی مدیران بخش، ایجاد مرکز تحقیقاتی، آزمایشگاهی و آموزشی و نمایشگاهی مرتبط با سنگ تزیینی، حمایت از حقوق و منافع اعضا در مقابل مراجع داخلی و خارجی را از راه‌‌‌های توسعه این صنعت دانست. رئیس سازمان صنعت، معدن‌وتجارت استان اصفهان در پایان به سیاست‌های سازمان در یکسو کردن و هم‌جهت کردن تولیدات داخلی پرداخت که در ادامه به آن می‌پردازیم.

۱ـ سیاست کلی وزارت در این خصوص نگرش غیرجزیره‌ای است و راهکارهای سازمان نیز از راهکارهای وزارت صنعت، معدن وتجارت تبعیت می‌کند و آن عبارت از یکسو کردن و جهت دادن به تولیدات داخلی است. بنابراین باتوجه به این موضوع مدیریت کل صنایع معدنی در وزارت با انجمن‌ها و کانون‌های سنگ رایزنی و مشورت و سپس سیاست‌گذاری می‌کنند. مع‌الوصف هستند کسانی که طرفدار جزیره‌ای عمل کردن هستند و مصالح خود را بر منافع ملی ارجح می‌دانند.

۲ـ اگر معدنکار را به‌عنوان  عرضه‌کننده و فعالان صنف سنگ را به‌عنوان متقاضی تعریف کنیم، دغدغه تولیدکنندگان فرسودگی ماشین‌آلات و کیفیت ماده معدنی است، با این وصف هزینه تمام شده برای معدنکار با تمهیداتی از قبیل به‌روز کردن ماشین‌آلات و ایجاد تسهیلات کاهش می‌یابد. متقاضیان سنگ یا فرآوری‌کنندگان سنگ علاوه بر مشکلات فوق به دلیل وقوع اکثر آنها در شهرک‌های آن با مشکلاتی از قبیل هزینه‌های برق،آب و ... روبه‌رو هستند که در این خصوص حذف قانون‌های موازی و زائد مشکلات ایشان و معدن‌داران رامرتفع می‌کند و تمام اینها باعث ارائه محصول با کیفیت و شکوفایی صنعت سنگ می‌شود.

۳ـ به‌دلیل اینکه کشورهای مصرف‌کننده به جز چین در عرصه تجارت از سیاست‌های آمریکا تبعیت می‌کنند، این امر باعث شده که بازار صادرات دچار کمبود شود. کشور چین هم با قیمت نازل نسبت به واردات سنگ اقدام می‌کند و به همین دلیل با تغییرات سیاست جهانی کشور ما ازنظر تکنولوژی با سایر کشورهای پیشرفته ازاین نظرهمگام نبوده است.

۴ـ به‌روز کردن دستگاه‌ها و همچنین تولید دستگاه‌هایی که با تکنولوژی روز ساخته شده‌اند. این امر عملی یک ضرورت است و این موضوع نمی‌شود مگر با ارسال مستشار به ایتالیا و کشورهای صاحب صنایع سنگ تزیینی برای آشنایی با دستگاه‌های جدید تا کیفیت مواد معدنی وفرآوری مواد معدنی ارتقا یابد به همین منظور آموزش صاحبان صنایع معدنی برای ارتقای این صنعت ضروری است.

۵ـ برای ارتقای معادن باید کارشناسی دقیق انجام شود در این مقوله از مسوولان فنی یا تجربه در استخراج وا کتشاف سنگ استفاده شود که کمی ‌و کاستی‌ها گزارش شود. در این خصوص سازمان‌های صمت نیز به‌طور جد کمی‌ها و کاستی‌ها را مدنظر قرار داده نسبت به رفع آنها اقدام کنند، نظارت مستمر باعث رفع چالش‌ها می‌شود و اهمیت دادن به شرایط سخت معدن و انعکاس آن می‌تواند مثمرثمر باشد.

۶ـ همان‌طور که درقسمت اول گفته شد عده‌ای به صورت جزیره‌ای این‌کار را انجام داده‌اند که در قسمت پیشنهادها جواب تمام سوالات داده خواهد شد.

۷ـ را افزایش تعرفه گمرکی برای سنگ‌های وارداتی کار بسیار ارزشمندی است و باعث تقویت و ایجاد بستر تولید بهینه در داخل کشور می‌شود و در عوض چه برای سنگ‌های کوپ یا اسلب گذاشتن تعرفه صادرات باعث بی انگیزگی صاحبان معدن و صنایع معدنی برای صادرات می‌شود، چون هزینه تمام شده سنگ بالا می‌رود و شوق برای صادرات از بین می‌رود و متاسفانه در این خصوص دولت اقدام بهینه‌ای انجام نداده است. یکی از معضلات اداره کردن کشور قوانین دست و پاگیر و صدور دستورالعمل‌ها بدون در نظر گرفتن دیدگاه‌های کارشناسان است.

۸ـ حذف دستورالعمل‌های زائد و دست پاگیر باعث تقویت اقتصادی معادن و صاحبان صنایع معدنی کشور در جهت تولید و بالابردن کیفی مواد معدنی شده، به‌طوری که ایران را قابل رقابت در بازارهای جهانی می‌کند. از انجایی یکی از مشکلات صنایع سنگ یا بطوری باید گفت صنایع معدنی واستخراج از معادن روشهای بهره برداری سنتی می‌باشد وباید برای جلوگیری از هدر رفت سرمایه وبهینه سازی وبه روشهای فراوری نوین با تکنولوژی بروز استفاده کنند جای خالی تحقیق وتوسعه در معادن وصنایع معادن خالی است وبسیار کم در این حوزه فعالیت وسرمایه‌گذاری شده است واین نگرش باید در سرمایه‌گذار این بخش به وجود اید و از دیگر مشکلات موجود نبود کنسرسیوم‌های بزرگ در معادن وصنایع معدنی می‌باشد که یکی از عوامل مهم در صادرات و رقابت با کشورهای رقیب می‌باشد که اگر واحدهای فرآوری سنگ به گونه‌ای با تعامل وتشکیل کنسرسیوم‌های تخصصی سنگ به هم بپیوندند می‌توانند موفقیت‌های بیشتری کسب کنند واز دیگر موارد مهم نگرش مدیرست سنتی واحدهای فرآوری ومعدنی است ودر زمان کنونی باید واحدهای صنایع معدنی خود را با روشهای مدیریت نوین  در کسب کار تجهیز کنند و روش دیگری که در صنایع در فروش وتولید است واحد‌های فرآوری ومعادن به سلیقه خود تولید می‌کنند بدون توجه به جامعه هدف که باعث تولید کور شده و انباشن  محصول بدون خریدار اتلاف منابع را در پی دارد که باید تولید را با تقاضای مشتری هماهنگ کنندتا تقاضا وسلیقه مشتری نباشد تولید محصول صورت نگیرد.