توت فرنگی فقط برای خوردن نیست. گاهی می‌تواند نام یک آلبوم موسیقی باشد که باید آن را گوش کرد. آلبومی که شادی را برای مخاطب تداعی می‌کند. بی‌تعارف، مهم‌ترین دلیل انتخاب این اثر برای معرفی در این صفحه نامش بود. نامی که ما را مجاب کرد تا این اثر را تهیه کنیم و لحظاتی را با آن بگذرانیم و اگر کار قابل قبولی بود به شما هم پیشنهاد کنیم آن را بخرید. ما واقعا تا از کیفیت یک کار مطمئن نباشیم آن را به مخاطبانمان پیشنهاد نمی‌کنیم. به هرحال «توت فرنگی» سیزدهمین آلبوم گروه آنسامبل سل است که قطعات موزیسین های نامدار کلاسیک دنیا را در این اثر گنجانده‌اند. قطعاتی که نوازندگان ایرانی به خوبی از عهده اجرایشان برآمده‌اند.
بهمن مه‌آبادی نوازنده سولیست ویولن این اثر دربخشی از یادداشت آلبوم نوشته است: «موسیقی در ترنم خود، انسان را به شادی فرا می‌خواند و او را وا می‌دارد تا جنبشی تازه را در خود متولد کند و یکبار دیگر برای تلاشی نو، سر از پا نشناسد.امید، زیبایی را جلوه‌گر می‌سازد و زیبایی، شیفتگی نهانی بشر را در دستیابی بدان چه باید عینیت می‌بخشد و این البته پیغام سل است: امیدوار، شاداب، مصمم، عاشق و شیفته با گام‌های استوار پیش به سوی آرمان شهر اندیشه‌های نیک.»
آلبوم توت فرنگی فضای بسیار شاد و دلنشینی را در درون مخاطب شکل می‌دهد. فضایی‌که در روزگار کنونی ما جایش بسیار خالی است. به همین خاطر شنیدن این اثر بسیار مناسب است و می‌تواند لحظات خوبی را تدارک ببیند.