ایسنا - علی کفاشیان گفت: ورزشکاران ایرانی هر چه در توان داشتند، گذاشتند و مشکلات تکنیکی، تدارکاتی و روانی نگذاشت به مدال برسند.

دبیر کمیته ملی المپیک ایران پس از بازگشت از پکن در ارتباط با عملکرد کاروان ایران در روزهای سپری شده از المپیک گفت: ورزشکاران ما تاکنون همه تلاش خود را به کار بستند؛ ولی متاسفانه نتوانستند به مدال برسند.

کفاشیان تاکید کرد: توانمندی‌های ورزشکاران ایرانی بالا است و آنها در برنامه‌های خود هیچ کاستی نداشتند. بعضی مشکلات تکنیکی و تدارکاتی و روانی مانع مدال آوری آنها شد.

وی در پاسخ به این سوال که کمیته ملی المپیک از لحاظ تدارکاتی خوب عمل کرد، آیا می‌توان ضعف در مدال‌آوری را به برنامه‌های جسمی و روانی نسبت داد، گفت: ما در ستاد تدارکاتی بازی‌های المپیک خوب کار کردیم؛ ولی به اندازه کافی نبود و موثر واقع نشد. ورزشکاران حاضر در المپیک باید در اوج عملکرد خود باشند؛ ولی متاسفانه ورزشکاران المپیکی این گونه نبودند. سوریان در کشتی سوم خود به فینالیست المپیک خورد و با باخت در مقابل او روحیه خود را از دست داد و دیگر انگیزه‌ای برای کسب مقام سومی نداشت.

وی در مورد حذف میراسماعیلی نیز گفت: آرش هر چه در توان داشت، انجام داد. دبیر کمیته ملی المپیک با مثبت ارزیابی کردن روحیه‌ کاروان ایران گفت: هنوز امیدواریم ورزشکاران باقی مانده همه تلاش خود را به کار می‌گیرند. هر چند بعضی ورزشکاران که به امید کسب مدال بودند نتوانستند به خوبی نتیجه بگیرند؛ اما هنوز به کسب مدال امیدواریم.

روز بخیر آقای «کفاشیان»

مرتضی ناعمه - «ما در ستاد تدارکاتی بازی‌های المپیک خوب کار کردیم ولی به اندازه کافی نبود و موثر واقع نشد.»

علی کفاشیان، دبیرکل کمیته ملی المپیک ایران

یادداشت امروز را با این جمله قصار از «علی کفاشیان» آغاز کردیم که بنشینیم و به خودمان بخندیم که در این چند روز، چند بار زانوی غم بغل کردیم و غصه خوردیم که حیف از آرش و حیف از حمید. حالا دبیرکل کمیته ملی المپیک که بعد از المپیک و کسب نتایج بسیار درخشان!!! توسط کاروان ایران یادش افتاده که باید از بین دو شغلش یکی را انتخاب کند و تازه بدتر از آن اعتراف کند که ورزشکاران‌مان «در حد ایده‌آل نبودیم» و «تدارکات‌مان خوب نبود». حال یکی نیست از ایشان سوال کند که در این ۴ سال که نه، در این یک سال اخیر حواس‌تان کجا بود که حال بگویید «تدارکات خوب نبوده است». چند بار به شما گفتند و گفتیم «یک دست و دو هندوانه» غیرقابل انجام است و شما از آن لبخندهای معروف‌تان زدید، گفتند و گفتیم المیپک عرصه «آبروداری» است، اما آنچه که تاکنون به وقوع پیوسته به «آبروریزی» بیشتر شباهت داشته، بدتر از همه اینها توجیهاتی است که این روزها از شما و سایر همراهان کاروان می‌شنویم. یک مربی از انگیزه نداشتن سوریان برای مدال برنز می‌گفت و آن یکی مربی، آخر شدن دوچرخه‌سوارمان را هم قابل قبول می‌داند و ما می‌مانیم و حسرت بزرگ برای دیدن یک مدال. در سرزمینی که مردمانش به یک مدال برای شادی کردن قانع هستند. باید چشم انتظار بمانیم و بمانید تا ببینیم در روزهای آینده از سیل مدال‌های المپیک ره‌توشه‌ای نصیب ما می‌شود یا باید چشم‌هایمان به سکوهای سه‌گانه خشک شود. زمان همه چیز را مشخص خواهد کرد.