بچه‌ها در این بازی خیلی زحمت کشیدند و سبک ناخوشایند بازی تیم حریف را هم تحمل کردند. شاید تمام این رنج و کوشش‌ها می‌توانست یکسره بی‌حاصل باقی بماند، اگر آزمون در آن لحظه به آن خوبی دروازه حریف را باز نمی‌کرد. سردار که در غیاب دوست و زوج خوبش در خط حمله یعنی مهدی طارمی فضایی متفاوت را تجربه می‌‌کرد، بار دیگر ارزش‌های منحصربه فردش را نشان داد. گل او از همان جنس ضرباتی بود که از سردار می‌شناسیم؛ شیوه‌ای که شاید باید به آن لقب «قتل در کمال خونسردی» داد! او فوق تخصص زدن چنین گل‌هایی است. آزمون در مقابل دروازه با ضربات نرم، زمینی و ناگهانی توپ را جایی می‌فرستد که دروازه‌بان نتواند آن را مهار کند. برای به یاد آوردن نمونه‌ای دیگر از این قبیل گل‌ها نیازی نیست خیلی به عقب برگردیم. سردار همین هفته پیش درست چنین گلی را به یوونتوس بزرگ زده بود. او این‌بار هم از مهارتش به سود تیم ملی استفاده کرد و گره بازی را در بهترین زمان ممکن برای تیم‌مان گشود. دمش هم گرم.

غیر از گل اما باید به رفتار بالغانه و ممتاز سردار هم اشاره کنیم. این ستاره ایرانی که پیش‌تر به خاطر برخی رفتارهایش زیاد مورد انتقاد قرار می‌گرفت و حتی پس از جام‌جهانی ۲۰۱۸ هم در رفتاری احساسی از تیم ملی خداحافظی کرد، حالا به مرز پختگی نزدیک شده است. رفتارهایی که این روزها از آزمون می‌بینیم و نیز حرف‌هایی که از قول او منتشر می‌شود، کاملا تغییرات مثبت شخصیتی در این بازیکن را نشان می‌دهد. او بعد از گلش هم فوری توپ را برداشت، به سمت مرکز زمین رفت و از آنجا با اشاره دست به نیمکت شلوغ و متشنج تیم ملی علامت داد که آرام باشند و وقت را هدر ندهند. چنین بود که تیم ملی گل دوم را هم زد و از جهنم، بهشت ساخت.

 

این مطلب برایم مفید است
40 نفر این پست را پسندیده اند