در چنین شرایطی، این بازی می‌توانست برای علیمنصور جنبه انتقامی هم داشته باشد، اما او و تیمش متحمل شکست تلخ و سنگینی شدند. اگرچه منصوریان فعلا به دلیل ابتلا به کرونا اجازه حضور روی نیمکت تیم آبادانی را ندارد، اما به هر حال نتایج به نام او نوشته می‌شود و کارنامه منفی سال‌های اخیر این مربی را تداوم می‌بخشد. نفت در هفته اول هم در خانه با یک گل از ذوب‌آهن شکست خورد تا پس از دو بازی، هنوز موفق به کسب هیچ امتیازی نشده باشد. خود این اتفاق چندان عجیب نیست و هیچ مربی و تیمی را هم بعد از فقط دو بازی قضاوت نمی‌کنند. با این حال مساله درباره منصوریان چیز دیگری است؛ اینکه او در این سال‌ها در هر تیمی که بوده عملکرد موفقی نداشته است. این مربی فصل گذشته پس از برکناری از تراکتور سرمربی آلومینیوم اراک شد که آنجا هم موفق عمل نکرد و با دلخوری جدا شد. پیش از همه اینها هم منصوریان یک حضور ناموفق را در ذوب‌آهن پشت سر گذاشت و پیش از آن هم شاهد تراژدی حضور ناکامش در استقلال بودیم. منصوریان در نفت تهران کارنامه خوبی داشت، اما پس از آن طوری کار کرده که امروز دفاع از این مربی بسیار دشوار است. او باید دستی بجنباند، چون اگر قرار باشد در آبادان هم اوضاع به همان منوال سابق باشد، شاید عمر مربیگری منصوریان خیلی زودتر از حد تصور به پایان برسد.

 

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند