او فصل را با نیمکت‌نشینی شروع کرد و بعد از آنکه به‌خاطر مصدومیت رقیب فرانسوی‌اش یعنی ژان بوته به ترکیب اصلی رسید، نتوانست شایستگی‌هایش را نشان بدهد. بیرانوند البته یک نمایش بسیار خوب و به‌یادماندنی برابر تاتنهام داشت، اما این کافی نبود. در بازگشت به لیگ بلژیک، عملکرد متزلزل علیرضا جایگاه او را به‌خطر انداخت و صدای منتقدان را در‌آورد. اوضاع طوری شد که دروازه‌بان سوم آنتورپ به ترکیب اصلی رسید و آنها بعدتر یک گلر دیگر هم خریدند.

حالا هم که فصل تمام شده، تکلیف او برای سال آینده مشخص نیست. در بلژیک اظهارنظرهای زیادی وجود دارد در مورد این که آنتورپ برای فصل بعد باید یک دروازه‌بان جدید و مطمئن بخرد. طبیعتا این حرف‌ها برای بیرانوند خوشایند نیست و او به‌دنبال مجالی برای اثبات شایستگی‌هایش می‌گردد. منامه دقیقا می‌تواند این موقعیت را به علیرضا بدهد. او باید بخشی از مهم‌ترین کلین‌شیت‌های عمرش را در مسابقات پیش‌رو به ثبت برساند و نشان بدهد آنتورپی‌ها در موردش اشتباه می‌کردند. گل‌نخوردن در چهار دیدار آینده، برای فوتبال ایران ارزش حیاتی دارد؛ چیزی بالاتر از طلا. البته که پسر رعنای لرستانی می‌تواند نقش اول این رویا باشد.

بیرانوند در طول زندگی‌اش روزهای پرفراز و نشیبی را پشت‌سر گذاشته و از صفر مطلق به اوج پر کشیده است. برای او سخت نیست که یک‌بار دیگر دست روی زانو بگذارد و بلند شود.

تصمیم در مورد دروازه‌بان اصلی ایران در مقدماتی جام‌جهانی با دراگان اسکوچیچ است، اما امیدواریم اگر انتخاب او بیرانوند بود (که احتمالا هست)، این پسر لیاقتش را به رخ بکشد. او قبلا کارهای مهمی کرده است. هنوز چطوری کریس و چطوری ژاوی را که از یاد نبرده‌اید‌؟!

این مطلب برایم مفید است
12 نفر این پست را پسندیده اند