وقتی خبر همراهی او با تیم‌‌ملی در مسابقات انتخابی جام‌جهانی منتشر شد، پرسپولیسی‌ها خوشحال شدند و بقیه هم «احترام» گذاشتند. باقری این حرمت را به بهایی گزاف برای خودش خریده است؛ به قیمت سال‌ها خویشتن‌داری و بزرگی کردن از ابتدای جوانی. او هرگز کری نخواند، بی‌ادبی نکرد و به تحقیر و تخریب رقبا نپرداخت. کریم احترام گذاشت و احترام دید. گاهی حتی او در این مشی دچار زیاده‌روی می‌شد؛ از جمله زمانی که بهمن ۸۸ در واپسین دقایق دربی تهران گل برتری پرسپولیس را زد و بعد خیلی صمیمی و عجیب در میکس‌زون ورزشگاه آزادی گفت: «هواداران استقلال مرا ببخشند. به هر حال امروز قسمت ما بود ببریم و امیدوارم دفعات بعدی آنها هم برنده باشند.» کدام رقیبی را دیده‌اید که برای حریف سنتی‌اش آرزوی موفقیت کند؟ خب اما جنس کریم فرق داشت و همین تفاوت هم او را به چنین جایگاهی در فوتبال ایران رساند. به هر جهت باقری حالا به مدت ۲۰ روز میهمان تیم‌‌ملی ایران شده و با این کاروان به منامه بحرین سفر خواهد کرد. همه امیدواریم حضور او کنار ملی‌پوشان باعث استیلای نظم در اردوگاه تیم‌‌ملی شود و روحیه و نشاط بازیکنان را هم در این میدان حیاتی افزایش بدهد. اگر یک نفر می‌توانست در این شرایط با حضور گرمش به شوق و نشاط کاروان تیم‌‌ملی اضافه کند، او همین کریم باقری بود و چه خوب که فدراسیون فوتبال در بین ده‌ها تصمیم اشتباهش در این مدت، حداقل در این یک مورد کار درست را انجام داد!

 

این مطلب برایم مفید است
31 نفر این پست را پسندیده اند