همه فهمیدند پیروانی لااقل در این مورد حقیقت را به‌طور کامل نگفته بود. خودش هم سر این ماجرا به‌شدت تمرکزش را از دست داد. با این همه تکرار می‌کنیم مساله اصلی چیز دیگری است؛ اینکه پیروانی به‌صورت شبانه‌روزی و به‌طور ناخواسته درحال دشمن‌تراشی برای پرسپولیس است. او در مقام مدیر تیم و به اسم دفاع از حقوق باشگاه، هر روز با یک نفر درگیری شدید لفظی پیدا می‌کند و مدام همه تیم‌ها را علیه پرسپولیس در یک جبهه قرار می‌دهد. افشین با نطق‌های باشکوهش تحت این عنوان در فضای مجازی برای خودش لایک می‌گیرد؛ اما ثمره اینها برای باشگاه چیست؟ جز اینکه همه تیم‌ها و هواداران غیرپرسپولیسی نسبت به این تیم موضع منفی پیدا می‌کنند؟ حتی وقتی در روابط غبارگرفته پرسپولیس و سپاهان استثنایی به اسم محرم نویدکیا پیدا می‌شود و دست دوستی دراز می‌کند، باز پیروانی طوری به او می‌تازد که طرف مقابل از کرده‌اش پشیمان شود. اینکه به‌طور مستمر گفته شود: «بقیه باشگاه‌ها علیه ما دست به یکی کرده‌اند» تاثیر بدی روی وجهه پرسپولیس دارد و در درازمدت دوستان این تیم را هم دل‌آزرده می‌کند. واقعا این همه تنش لازم نیست؛ مگر مدیران بایرن‌مونیخ که هر سال قهرمان آلمان می‌شود، این‌طور علیه کل بوندس‌لیگا گارد دارند؟ مگر آنها مدام درحال مناظره و مصاحبه علیه بقیه هستند؟ کاش مدیر پرسپولیس فتیله را پایین بکشد و از حجم خصومت‌ها بکاهد. یک مشت لایک و کامنت گرفتن، به این هزینه گزاف نمی‌ارزد.

 

این مطلب برایم مفید است
14 نفر این پست را پسندیده اند