آخرین بار در سال ۲۰۱۱ بود که کارسون برای وست‌بروم در مقابل نیوکاسل در سنت جیمز پارک به میدان رفته بود. این فاصله ۳۶۴۵ روزه بیشترین فاصله قرار گرفتن در ترکیب برای یک دروازه‌بان در تاریخ لیگ برتر است. بازیکنان سیتی در پایان این دیدار کارسون را در آغوش گرفته و به او تبریک گفتند. در حقیقت فاصله بین دو بازی او در لیگ برتر که هر دو هم برابر نیوکاسل بود، به ۱۰ سال رسید! کارسون بعد از پایان این انتظار شگفت‌انگیز گفت: «روی ابرها هستم. فصل گذشته نیز فرصتی وجود داشت که بازی کنم، اما ادرسون به‌دنبال دستکش طلایی بود و این اتفاق رخ داد. مربی دروازه‌بان‌های سیتی روز قبل از بازی این خبر را به من داد و خیلی خوشحال شدم. فکر می‌کردم دوران حضورم در لیگ برتر تمام شده، اما خوشبختانه هرگز تسلیم نشدم.» خب البته دریافت سه گل در این بازی شاید نشان داد این نیمکت‌نشینی طولانی خیلی هم بی‌حکمت نبوده است! ما هم البته بوژیدار رادوشوویچ را در پرسپولیس داریم که اصولا خیلی کم به میدان می‌رود، اما حضور او مثل کارسون تزئینی نیست. ضمن اینکه دروازه‌بان‌های سوم معمولا سن خیلی کمی دارند، اما این بنده‌خدا در آستانه بازنشستگی است.

 

این مطلب برایم مفید است
1 نفر این پست را پسندیده اند