* دلگرمی اول: موفقیت اخیر سه باشگاه ایرانی در مرحله گروهی لیگ قهرمانان آسیا بسیار دلچسب و نویدبخش بود. به هر حال وقتی تیم‌های باشگاهی ما با امکانات اندک موفق به کسب این نتایج می‌شوند، یعنی فوتبال ایران پتانسیل لازم برای درخشش را دارد. صعود پرسپولیس، استقلال و تراکتور به مرحله بعدی باعث شد ما بین هشت تیم نهایی منطقه غرب سه نماینده داشته باشیم که بسیار ارزشمند است. یکی از رقبای تیم‌ملی ما عراق است. عراق با دو و نیم سهمیه در مسابقات فصل جاری لیگ قهرمانان حاضر بود. آنها الزورا را در پلی‌آف داشتند که به الوحده امارات باخت و اوت شد. الوحده هم در گروه پرسپولیس پایین‌تر از سرخ‌پوشان ایرانی به دور بعد رسید. دو سهمیه مستقیم عراق در این تورنمنت هم نیروی هوایی و الشرطه بودند؛ اولی مقهور تراکتور شد و از صعود باز ماند، دومی هم برابر استقلال دو بار شکست خورد. همه اینها در حالی است که تیم‌های باشگاهی ما خیلی هم بازیکن خارجی مطرح ندارند. وقتی این تیم‌ها توانستند چنین موفقیتی به دست بیاورند، چرا تیم‌ملی نباید قادر به تکرار کامیابی باشد؟

* دلگرمی دوم: درحال‌حاضر بخش مهمی از ترکیب تیم‌ملی را لژیونرهای فوتبال ایران تشکیل می‌دهد و دست بر قضا وضع و روزگار اغلب آنها خیلی خوب است. در مورد مهدی طارمی چیزی برای گفتن نداریم؛ هر چه گفتنی وجود دارد از سوی رسانه‌های پرتغالی به‌صورت روزمره بیان می‌شود. آخرین آنها این بود که طارمی از زمان حضور در پرتغال 15 ضربه پنالتی گرفته که هفت تا از آنها برای پورتو بوده و باعث شده این باشگاه حتی پیش از پایان فصل جاری از رکورد 10 ساله گذشته‌اش عبور کند. سردار آزمون هم که دو هفته پیش از پایان فصل روسیه با زنیت قهرمان این مسابقات شد. سردار در آخرین بازی تیمش برابر لوکوموتیو مسکو هت‌تریک کرد که باعث شد با 16 گل زده در صدر جدول بهترین گلزنان لیگ قرار بگیرد. همچنین کریم انصاری‌فرد با 12 گل دومین گلزن برتر لیگ یونان است. در لیگ دسته اول انگلستان هم برنتفورد به مرحله پلی‌آف رسیده و حالا سامان قدوس و هم‌تیمی‌هایش شانس دارند به لیگ برتر صعود کنند. وضع علی قلی‌زاده و امیر عابدزاده و دیگران هم بد نیست. دیگر از خدا چه می‌خواهی جناب دراگان اسکوچیچ؟ از حالا به بعد نوبت شماست. 

 

این مطلب برایم مفید است
23 نفر این پست را پسندیده اند