با این حال امروز که به یک‌سوم پایانی فصل رسیده‌ایم، می‌شود با قاطعیت تمام گفت این شیخ، آن مهاجم زهردار و شش‌دانگ فصل گذشته نبوده است. دیاباته امسال بسیاری از بازی‌های استقلال را به دلیل مرخصی یا مصدومیت از دست داد. اگر هم در زمین بود، فرسنگ‌ها با فوروارد فرصت‌طلب فصل گذشته فاصله داشت. او به ندرت برای تیمش گل زده و برخی گل‌هایش هم از روی نقطه پنالتی به ثمر رسیده است. غیر از این در بحث توپ‌گیری، جنگندگی و بازی‌سازی هم شاهد عقبگرد شیخ بوده‌ایم. همه اینها در حالی است که او یک قرارداد دلاری مفصل با انبوهی از آپشن‌ها دارد و حتی همین گل‌های پنالتی هم برای باشگاه خرج بر‌می‌دارد. دیاباته در دیدار سرنوشت‌ساز تیمش برابر الشرطه عراق تنها یک نیمه در زمین حاضر بود. او دو بار پشت ضربه پنالتی ایستاد، اولی را گل کرد، اما دومی را از دست داد. شیخ بعد از ۹ سال و ۷ ماه پنالتی خراب می‌کرد. به هر حال دیاباته در آستانه ورود به ۳۴ سالگی، آسیب‌پذیرتر و کم‌تحرک‌تر شده است و اگر در ثلث پایانی و سرنوشت‌ساز لیگ تاثیر کلیدی خودش را نشان ندهد، شاید این بار باشگاه توجیهی برای تمدید قرارداد او نداشته باشد.

 

این مطلب برایم مفید است
2 نفر این پست را پسندیده اند