آنجا هر کاری که محمود کرد یک ایراد از او گرفتند. خودش می‌گوید: «آب هم که می‌خوردیم به ما حمله می‌شد.» بنابراین چاره‌ای جز جدایی باقی نماند و فکری صندلی‌اش را تحویل فرهاد مجیدی داد. او مدتی در خانه نشست تا این که با پیشنهاد نفت مسجدسلیمان مواجه شد؛ تیمی که خود فکری یک بار آن را به لیگ برتر آورد، اما ادامه همکاری در این دسته میسر نشد. مسجدسلیمان در نیم‌فصل اول با مجتبی حسینی نتایج بدی کسب نکرده بود، اما جدایی این مربی و پیوستن او به ذوب‌آهن در میانه‌های راه نقشه‌های نفت را به هم ریخت. برای مدتی داریوش یزدی سرمربی این تیم شد اما نتایج خوبی به دست نیامد. دو هفته پیش زمانی نیمکت طلایی‌پوشان به محمود فکری رسید که این تیم با ۲۰ امتیاز از ۱۹ بازی کم‌کم به منطقه سقوط نزدیک می‌شد. فکری اما در اولین گام دست به کار بزرگی زد و سپاهان را در اصفهان با نتیجه مساوی بدون گل متوقف کرد. پنج‌شنبه‌شب هم او در دومین تجربه‌اش یک بر صفر مس رفسنجان را شکست داد تا تیمش را به امتیاز ۲۴ برساند و امیدواری‌ها را برای بقای نفت در لیگ برتر افزایش بدهد. شکست نساجی در بازی همزمان هم شرایط را برای نفت بهتر کرد. شاید فکری آن کاراکتر «خاص» لازم برای هدایت تیمی همچون استقلال را نداشت، اما شاید برای تیم‌های معمولی‌تر یک گزینه ایده‌آل باشد. 

 

این مطلب برایم مفید است
12 نفر این پست را پسندیده اند