در فوتبال پر از جفاکاری ایران، دست‌نشان جزو معدود چهره‌های سرشناسی بود که همه عمرش را برای نساجی توپ زد. او ۱۳ سال در عضویت این تیم بود و ۱۶۲ گل هم به ثمر رساند. بعدها سالیان دراز سرمربی همین تیم شد. او از صعود نساجی به لیگ برتر به‌عنوان رویای ابدی‌اش یاد می‌کرد و می‌گفت جز این آرزویی ندارد. چه خوب که لااقل این اتفاق قشنگ را دید و رفت. بعد از کوچ نادر، چکامه‌های زیادی برای او سرودند. در و دیوار فضای مجازی باز پر شد از اندوه، تسلیت و البته مطالبه واکسن برای جلوگیری از تراژدی‌های بیشتر. هم‌زمان لیستی منتشر شده است از ورزشکاران مشهوری که در اثر کرونا از بین‌مان رفتند. سیاهه‌ای طولانی است که از انصاریان و میناوند تا سرهنگ یاوری و نادر دست‌نشان را در بر می‌گیرد. بقیه هم هستند البته؛ الهام شیخی و احمد طاهری از فوتسال، ابراهیم ابراهیمی از تکواندو و شهرام گوهرچین از شطرنج. کاش نادر نفر آخر باشد. کاش بالاخره در مقابل این جمله طولانی، غم‌انگیز و مصیبت‌بار یک نقطه پایان ببینیم. روح همه رفتگان شاد.

 

این مطلب برایم مفید است
8 نفر این پست را پسندیده اند