با این حال بیرانوند در این فاصله یک نمایش درخشان در تیم‌ملی کشورمان ارائه داد. اگر قرار باشد از دل بازی دوستانه ایران و سوریه فقط یک برنده فردی انتخاب کنیم، بدون تردید او بیرانوند است؛ گلری که در نیمه اول یک سیو باشکوه داشت و در ادامه هم دو بار هنرش در شروع‌های مجدد را به رخ کشید. رسانه‌های بلژیک به این نمایش مثبت واکنش نشان داده‌اند؛ به هر حال او بار دیگر ثابت کرد همان دروازه‌بانی است که در جام‌جهانی پنالتی کریس رونالدو را مهار کرد و چیزی نمانده بود ترتیب حذف پرتغال از مرحله گروهی را بدهد. این اولین بازی ملی بیرو در دوران اسکوچیچ به شمار می‌آمد، چرا که در دو بازی قبلی پیام نیازمند و امیر عابدزاده از دروازه ایران حراست کرده بودند. بنابراین بیرانوند میخش را محکم کوبید و نشان داد قصد از دست دادن جایگاهش در تیم‌ملی را ندارد. با این شرایط امیدواریم حالا که چند ماه از حضور این دروازه‌بان در فوتبال بلژیک گذشته و او هماهنگی بیشتری با اوضاع پیدا کرده، در فضای باشگاهی هم فرم مطلوبش را پیدا کند و با حداکثر آمادگی به مسابقات ملی خرداد برسد؛ جایی که به‌شدت لازمش داریم. کلین‌شیت برابر بحرین و عراق، نیمی از مسیر صعود تیم ملی به مرحله بعد خواهد بود.

 

این مطلب برایم مفید است
8 نفر این پست را پسندیده اند