در ادبیات همه مدیران باشگاه راجع‌به فکری نوعی تزلزل و عدم اطمینان وجود دارد. هنوز فراموش نکرده‌ایم که اعضای هیات‌مدیره بلافاصله بعد از دربی اخیر تهران از عملکرد استقلال ابراز نارضایتی کردند؛ آن هم درحالی‌که آبی‌ها در آخرین دقیقه بازی کار را به تساوی کشاندند و آن زمان در جدول رده‌بندی هم بالاتر از پرسپولیس بودند. بعدتر هم شرایط تغییر نکرد و مدیران باشگاه هرگز به صورت قاطع از فکری پشتیبانی نکردند. در چنین شرایطی، مشکل بزرگ این است که بازیکنان حاضر نمی‌شوند به صورت تمام و کمال از مربی حساب ببرند. آنها هر روز منتظر تغییر کادر فنی هستند و نیازی نمی‌بینند نظم و سختکوشی را خیلی جدی بگیرند. ظرف همین چند روز گذشته وریا غفوری، رشید مظاهری و مهدی قائدی غیبت‌هایی در تمرینات داشته‌اند که به روایتی غیرموجه بوده است؛ آیا اگر مدیران باشگاه تمام‌قد پشت سرمربی می‌ایستادند، این بازیکنان می‌توانستند ساز خودشان را بزنند؟ کاش اگر باشگاه دنبال مربی است، همین امروز فکری را بردارد، اما اگر قرار است کادرفنی بماند، طوری از محمود حمایت کنند که انگار تحت هر شرایطی تا آخر فصل با او ادامه خواهند داد. باور کنید یک مربی بدون امنیت شغلی و جا پای محکم، نمی‌تواند درست کار کند.

 

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند