گویا مساله در هیاهوی بعد از بازی فراموش می‌شود، اما نویدکیا شماره تلفن و آدرس عکاس کم‌سال را پیدا می‌کند و پیراهن و بازوبند امضا شده‌اش را با پست به منزل او می‌فرستد. آنهایی که با فضای فرهنگی فوتبال ایران آشناتر هستند می‌دانند این حجم از رفتار محترمانه چقدر در این اتمسفر غریب و کمیاب است. محرم که در لیگ دوم به‌عنوان جوان‌ترین کاپیتان تاریخ لیگ برتر جام قهرمانی را بالای سر برد، حالا با همین وقار و شخصیت سرمربی طلایی‌پوشان اصفهانی شده است. او حتما در اولین فصل سرمربیگری‌اش کمبودهای فنی دارد و اصلا محل بحث است که سپردن سپاهان به یک مربی کاملا تازه‌کار می‌تواند درست باشد یا نه. همه اینها سر جای خودش، اما نویدکیا توانسته با نجابتش سپاهان را به یک آرامش جذاب برساند. نه بردها خیلی سپاهان را مغرور می‌کند و نه شکست خانگی برابر شهرخودرو یا سه گل خوردن از ماشین‌سازی قعرنشین باعث فروپاشی آنها می‌شود. این تیم حالا آرام‌آرام به مرز پختگی رسیده و عملکرد کم‌نقص آن برابر استقلال گواهی بر این ادعا است. سپاهان در نیمه اول یک نمایش تهاجمی قابل قبول ارائه داد و در نیمه دوم با کمترین اشتباه به مدیریت بازی پرداخت. سپاهان نیم‌فصل اول را با ۲۸ امتیاز به پایان برد، اما همانطور که خود نویدکیا هم گفت کار این تیم در نیم‌فصل دوم سخت‌تر خواهد بود.

 

 

این مطلب برایم مفید است
5 نفر این پست را پسندیده اند