این برزیلی ۲۶ ساله نمایشی به شدت ناامیدکننده در جمع سرخپوشان داشت؛ آنقدر که گابریل کالدرون سرمربی وقت پرسپولیس هم به انتقاد از او پرداخت و نهایتا خیلی پیش از پایان فصل عذرش را خواستند و رفت. در نقطه مقابل اما ریوآوه را به‌عنوان باشگاهی می‌شناسیم که پله رشد و جهش مهدی طارمی به سمت پورتو، قهرمان پرتغال شد. حالا اینکه چطور این دو اسم به هم پیوند خورده‌اند جزو عجایب روزگار است. زیاد پیش آمده که یک بازیکن خارجی در فوتبال ایران مورد بی‌مهری قرار گرفته و بعدا در جای دیگر توانایی‌هایش را نشان داده است. پیش‌تر گزارشی در این مورد داشتیم و از جمله مهم‌ترین مصداق‌هایش می‌توانیم به کوییکه و رینالدو اشاره کنیم. با این همه بسیار بعید است جونیور براندائو در این فهرست بگنجد. در مورد او، واقعا مشکل از فرستنده بود نه گیرنده؛ همانطور که این بازیکن برزیلی بعد از جدایی از پرسپولیس هم در سطوح پایین لیگ برزیل در۲۰ بازی با پیراهن اتلتیکو گیواننس تنها موفق به زدن دو گل شد. او در سه سال گذشته برای همه تیم‌هایش در مجموع فقط چهار گل زده و باشگاه اصلی‌اش یعنی لودوگورتس بلغارستان مرتب او را به مشتریان گوناگون قرض داده است. بزرگ‌ترین نقطه قوت جونیور احتمالا ایجنت‌های کارکشته این بازیکن است؛ حالا باید صبر کنیم و ببینیم این بازیکن در ریوآوه چه می‌کند.

 

این مطلب برایم مفید است
1 نفر این پست را پسندیده اند