سپاهان تیم پرمهره‌ای است. شخصیت قهرمانی هم دارد. گلرش خوب است، در خط دفاعی و میانی مهره‌های باکیفیتی دارد، سروش رفیعی در این تیم احیا شده و در خط حمله هم سجاد شهباززاده، بی‌بروبرگرد بهترین فصل فوتبالی‌اش را پشت‌سر می‌گذارد. سجاد در این بازی یکی از دو گل تیمش را زد تا ۱۰ گله شود و سرانجام گادوین منشای متوقف‌شده در ۹ گل را پایین بکشد. همه اینها یعنی ایام به کام سپاهان است؛ تیمی که اگر مقاومت لحظات پایانی حامد لک نبود، حتی می‌توانست پرسپولیس را هم شکست بدهد. با این همه اما اجازه بدهید جدا از تحلیل‌های فنی، اعتبار اصلی سپاهان این فصل را به شخصیت آرام، نجیب، باوقار و حرفه‌ای محرم نویدکیا بدهیم؛ شماره ۴ تاریخی سپاهان که در اولین فصل سرمربیگری‌اش چه در مواقع کامیابی و چه هنگام ناکامی، خویشتندار و صبور بوده و در نهایت احترام با سایرین برخورد کرده است. سپاهان در این سال‌ها به سمت حاشیه و بداخلاقی رانده شده بود، اما خلق خوش محرم، مجموعه این تیم را آرام کرده است. حالا در لیگ ایران یک مربی داریم که بهانه نمی‌گیرد؛ عجب نوبر شیرینی.

این مطلب برایم مفید است
6 نفر این پست را پسندیده اند