با این حال دربی تهران روز فوق‌العاده آنها نبود. صد البته سخت است روی گل‌های دریافتی رشید و حامد بتوان آنها را مقصر دانست، اما شاید اگر این دو دروازه‌بان مثل هفته‌های گذشته بودند، دربی کم گل‌تری می‌دیدیم. بعد از پایان مسابقه به ندرت توانستیم مهار خاصی از لک و مظاهری به یاد بیاوریم. اگر فرصتی سوخت، بیشتر به خاطر کم‌دقتی عناصر تهاجمی دو تیم بود. در غیر این صورت مثلا صحنه جا ماندن مظاهری برابر مهدی عبدی جای دفاع ندارد. مسلما اتفاق عجیبی نیفتاده و قرار نیست یک دروازه‌بان در همه بازی‌ها ناجی تیمش باشد، اما دست‌کم حالا گوشی دست سرمربیان پرسپولیس و استقلال می‌آید که در همه مسابقات هم نباید روی نجات‌بخشی واکنش‌های گلرها حساب کنند. همیشه قرار نیست حامد لک مثل دقایق پایانی بازی با سپاهان چند سیو پشت سر هم انجام بدهد و روزی هم مثل دربی در ثانیه پایانی تسلیم می‌شود. این یعنی انتظار می‌رود یحیی گل‌محمدی و محمود فکری با دقت بیشتری ضعف‌های ساختار دفاعی تیم‌شان را برطرف کنند و تا این حد دروازه‌بان‌ها را در موقعیت دشوار قرار ندهند.

 

این مطلب برایم مفید است
2 نفر این پست را پسندیده اند