تبریزی یک خرید جنجالی و سخت برای استقلال بود که فقط یک میلیارد و ۶۰۰ میلیون تومان چک بابت دریافت رضایتنامه او در اختیار ذوب‌آهن قرار گرفت، اما دیرکرد در وصول این چک‌ها به منازعه‌ای بی‌پایان بین دو باشگاه انجامید. هر چقدر سروصداها در رسانه‌ها بالاتر می‌گرفت، عملکرد تبریزی در زمین رو به افول می‌گذاشت. او به تدریج نیمکت‌نشین شد و بعد هم داستان آسیب‌دیدگی سنگین این بازیکن پیش آمد؛ مصدومیتی که مرتضی هنوز دوران نقاهت مربوط به آن را پشت سر می‌گذارد. تبریزی در مجموع دو فصل حضورش در استقلال تنها هفت بار موفق به گلزنی برای این تیم شد و در شرایطی که محمود فکری با ادامه حضور این بازیکن در جمع آبی‌پوشان موافقت کرده بود، او به سیرجان رفت و با مدیران گل‌گهر به توافق رسید. شاید تبریزی از ترافیک خط حمله استقلال ترسید و شاید هم به گادوین منشا نگاه کرد و امیدوار شد که امیر قلعه‌نویی با هنر «احیاگری» خاص خودش، او را به روزهای اوج برگرداند. آقای گل فعلی لیگ ایران هم در دو سال گذشته کمتر از تعداد انگشتان یک دست گل زده بود، اما فوتبال هجومی تیم امیر او را زنده کرد. آیا با شروع نیم‌فصل دوم شاهد یک مرتضی تبریزی دگرگون‌شده خواهیم بود؟

 

 

این مطلب برایم مفید است
1 نفر این پست را پسندیده اند