این دقیقا بر عکس داستانی است که برای یکی مثل شجاع خلیل‌زاده رخ داد و حتی هنوز خشم برخی هواداران نسبت به جدایی او فروکش نکرده است. اینکه چرا بشار «شجاع» نشد، توضیح ساده‌ای دارد. او ایرانی نبود، اما نسبت به پیراهن تیمش از بسیاری دیگر متعهدتر نشان داد و حتی پیش از فینال قبلی لیگ قهرمانان آسیا، با وجود مرگ مادرش کنار تیم ماند و به سرخپوشان کمک کرد. رسن سه سال‌ونیم در تیم ماند، تقریبا هیچ حاشیه‌ای ایجاد نکرد و در شرایطی که ابتدای فصل اصرار به جدایی داشت، بعد از ملاحظه نیاز فنی تیم ترجیح داد کوچش به لیگ قطر را تا بعد از فینال لیگ قهرمانان عقب بیندازد. گفته می‌شود او بابت فینال و چند مسابقه‌ای که در لیگ انجام داد پولی دریافت نکرده و ۱۳۰ هزار دلار هم از محل جدایی‌اش به باشگاه تزریق خواهد شد. مجموعه این مسائل است که باعث می‌شود هواداران در قبال این بازیکن رویکردی متفاوت اتخاذ کنند. او به جای شعار دادن و پست و استوری گذاشتن و بوسه زدن به لوگوی باشگاه، در عمل تعهد و انعطافش به سود تیم را نشان داد و این از هر چیز دیگری مهم‌تر است.

 

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند