حتی گرام پاتر، سرمربی برایتون هم بعضا به علیرضا علامت می‌دهد که بهتر است سرنوشتش را جای دیگری جست‌وجو کند. با این حال جهانبخش مایل است در تیم بماند و بجنگد. صد البته مبارزه‌طلبی بسیار زیباست، اما مشروط به اینکه با نشانه‌هایی از پیشرفت همراه باشد. بی‌تعارف در روند حرکتی علیرضا چنین نشانه‌ای به چشم نمی‌خورد. هفته گذشته برایتون در هفته چهاردهم لیگ برتر انگلستان میزبان شفیلد یونایتد قعر جدولی بود. از قضا تیم حریف از دقیقه ۴۰ به خاطر اخراج مستقیم یکی از بازیکنانش ۱۰ نفره شد تا همه چیز مهیای پیروزی میزبان باشد. پاتر هم از ابتدای نیمه دوم جهانبخش را به میدان فرستاد تا با افزودن بر عناصر تهاجمی تیمش، عرصه را بر مهمان ۱۰ نفره تنگ کند. با این حال گل اول را شفیلد زد و برایتون به سختی در دقیقه ۸۷ کار را به تساوی کشاند. اتفاق مهم این بازی اما در دقیقه ۹۵ رخ داد؛ جایی که روی یک رفت و برگشت جهانبخش در مقابل دروازه خالی صاحب موقعیت سرزنی شد، اما ضربه سرش به تیر دروازه برخورد کرد. نهایتا برایتون دو امتیاز از دست داد و در موقعیتی ناامن روی پله شانزدهم جدول باقی ماند. مسلما با چنین فرصت‌سوزی‌هایی جهانبخش نباید انتظار فیکس شدن در برایتون را داشته باشد. این تیم فردا در هفته پانزدهم لیگ برتر مهمان وستهام است و باید دید فرصت بازی به علیرضا می‌رسد یا نه.

 

این مطلب برایم مفید است
10 نفر این پست را پسندیده اند