شاید به این دلیل که بعضی از بازیکنان ما دیگر داشتند به فرانسه فکر می‌کردند، چراکه فقط ۱۵ دقیقه به پایان بازی باقی مانده بود. این چیزی بود که باعث شد ما تمرکزمان را از دست بدهیم؛ جشن گرفتن زودهنگام. اگر نظر خدا به این باشد که شما برای دریافت چیزی آماده هستید آن چیز نصیب شما خواهد شد، اما من فکر می‌کنم که ما آن روز این آمادگی را نداشتیم، پس صعود برای ما اتفاق نیفتاد.» در کنار همه اینها اما، مشکل اینجاست که بوسنیچ «عابدزاده» نبود. همه چیز در مهارت‌های فنی خلاصه نمی‌شود که البته دروازه‌بان ایران از این نظر هم چیزی کم نداشت. عابدزاده بمب روحیه بود؛ تنها کسی که توانست سطح روحی و انگیزشی بازیکنان را در آن میدان سخت حفظ کند. بی‌خود نیست که تری ونبلز، سرمربی استرالیا در پایان مسابقه خیلی کوتاه گفت: «به دروازه‌بان‌شان باختیم. دروازه‌بان‌شان...» امسال همزمان با هشتم آذر ویدئویی منتشر شد که عابدزاده ۵۳ ساله را نشان می‌داد؛ مردی که درحال تماشای بازی در یک سالن بدن‌سازی، لبخند به لب داشت و مثل جوانان ۲۰ ساله وزنه می‌زد! او خیلی خیلی متفاوت است.

 

این مطلب برایم مفید است
3 نفر این پست را پسندیده اند