قصه علی علیپور تا حدودی فرق می‌کرد. او سال‌ها، غالبا با دستمزد اندک برای پرسپولیس بازی کرده بود و در شرایطی که از مدت‌ها قبل سودای لژیونر‌شدن را در سر داشت، سرانجام با پایان قراردادش به‌طور آزاد راهی ماریتیمو پرتغال شد؛ به‌همین دلیل هم هواداران پرسپولیس حتی با وجود بحران در خط حمله تیم‌شان خیلی از علیپور دلگیر نشدند. ماجرای مهدی ترابی اما جور دیگری بود. او بلافاصله بعد از پایان فصل، در حالی قراردادش را به‌طور یکطرفه با سرخپوشان فسخ کرد که به شکلی زیرکانه از یک تبصره استفاده کرده بود. مدیران پرسپولیس تا یک بازه زمانی خاص باید ۹۰‌درصد از رقم دستمزد ترابی را به حسابش واریز می‌کردند، اما تا آن زمان ۸۶‌درصد از مطالبات ترابی پرداخت شده بود. او نهایتا به‌خاطر همین کسری ۴‌درصدی از پرسپولیس جدا شد و به‌صورت آزاد، بدون اینکه ریالی به باشگاه برسد به العربی‌قطر رفت. پرسپولیس اما بدون ترابی راهش را رفت و بار دیگر به قله آسیا رسید؛ در افتخاری که شاید تا آخر دوران فوتبال ترابی نصیب این بازیکن نشود. از همه بدتر اینکه دیروز انتشار خبر پیوستن ترابی به العربی، موجی از واکنش‌های منفی را بین هواداران این تیم به‌دنبال آورد؛ آن‌قدر که روزنامه الوطن قطر به نقل از برخی هواداران العربی نوشته بود: «مگر در دسته دو بازی می‌کنیم که به‌طور همزمان ترابی و مهرداد محمدی را جذب کرده‌ایم؟ باید خارجی‌های بهتری به العربی می‌آمدند.» برخی دیگر هم خواهان حضور بشار رسن در این تیم شده بودند. صد البته ترابی بازیکن باکیفیتی است، اما این اتفاقات منفی، شاید سزای جدا شدن او از پرسپولیس در آن مقطع و آن شرایط باشد.

 

این مطلب برایم مفید است
6 نفر این پست را پسندیده اند