به‌طور کلی تجمع‌های اعتراضی به سنت هر تابستان هواداران پرسپولیس و استقلال تبدیل شده و هر اتفاقی که رخ می‌دهد، تعدادی از هواداران این دو تیم با قرار و مدار مجازی، یکجا جمع می‌شوند. طبیعتا اگر دو باشگاه به بخش خصوصی واگذار شوند و پای دولت از اداره آنها بیرون بیاید، بخشی از این داستان جمع خواهد شد. به علاوه در دنیای مدرن، سازوکارهای متمدنانه‌ای برای دخالت دادن هواداران در مورد تصمیمات مدیریتی به کار گرفته می‌شود. مثلا در اسپانیا مدیران عامل بارسا و رئال با رای هواداران رسمی (دارای کارت و پرداخت‌کنندگان حق عضویت) انتخاب می‌شوند و همین هوادار در شرایط اضطراری حق عزل مدیرعامل را دارد. درحال‌حاضر در بارسلونا برخی هواداران رسمی برای عزل بارتومئو درحال جمع‌آوری امضا هستند و اگر این امضاها به حد نصاب برسد، انتخابات زودهنگام برگزار خواهد شد. در ایران اما در غیاب این سازوکارها، هواداران پناهی جز کف خیابان و اینستاگرام ندارند. صد البته در این شرایط احتمال سودجویی از احساسات آنها هم افزایش می‌یابد. بسیاری از مواقع این قبیل تجمعات از سوی واسطه‌ها یا مخالفان مدیران فعلی سازماندهی می‌شود و بنابراین جنبه حق‌جویانه ندارد.

این مطلب برایم مفید است
4 نفر این پست را پسندیده اند