در این بازی هم شهرخودرو نماینده ایران بود و بسیاری از هموطنان‌مان دوست داشتند این تیم پیروز مسابقه باشد. همین هم کافی بود تا سیانکی احساساتی شود و صرفا به خاطر عدم اعلام یک ضربه ایستگاهی پشت محوطه جریمه به سود شهرخودرو، از تبانی و ناداوری حرف بزند. او در این لحظات از یک جمله بحث‌برانگیز استفاده کرد: «بعضی وقت‌ها چرک کف دست جلوی چشم آدم‌ها را می‌گیرد!» خب البته ما همان‌طور که بدون حق پخش تلویزیونی می‌توانیم مسابقات مختلف را پخش کنیم، بدون مسوولیت‌پذیری هم قادر خواهیم بود هر اتهامی که دل‌مان می‌خواهد به داور خارجی بزنیم. کسی هم که نمی‌تواند یقه گزارشگر ما را بگیرد. منتها آفت این قبیل موضع‌گیری‌های احساسی آن است که فرهنگ فرافکنی و بهانه‌جویی را ترویج می‌کند. متاسفانه بسیاری از اهالی فوتبال ایران همین‌طوری هم آماده هستند ناکامی‌های‌شان را گردن داور و مسائل پشت پرده بیندازند؛ برخی گزارشگران و رسانه‌های عزیز هم آنها را در این مسیر یاری می‌کنند. نمی‌گوییم همه داوری‌ها در آسیا پاک است و هرگز داوران به سمت رقبای ایران غش نمی‌کنند، اما صدور حکم تبانی به‌خاطر یک ضربه ایستگاهی هم واقعا نوبر است.

 

این مطلب برایم مفید است
8 نفر این پست را پسندیده اند