در ایران، دراگان اسکوچیچ بهمن‌ماه سال گذشته سرمربی تیم‌ملی شد. این انتخاب انتقادات بسیار زیادی را به دنبال آورد. اسکوچیچ اگرچه مربی بدی نبود، اما هرگز در استانداردهای یکی مثل کی‌روش نیست و همین مساله باعث شد مدام شایعاتی در مورد تغییر کادرفنی، حتی پیش از اولین اردو و بازی این تیم وجود داشته باشد. حالا از شانس بد دراگان، مسابقات هم مدام به تعویق می‌افتد و این قبیل شایعات کماکان ادامه می‌یابد. اسکوچیچ البته بسیار سعی کرده خودش را مربی فعالی نشان بدهد. او که اشتیاق لازم را برای اشغال این پست دارد، در اوج همه‌گیری کرونا به ایران آمد و این مدت در شهرهای مختلف، تماشاگر مسابقات لیگ بوده، اما وقتی برنامه رسمی وجود نداشته باشد، همه این کارها بی‌فایده باقی می‌ماند. در این میان فدراسیون برای اینکه بالاخره از تیم‌ملی اسکوچیچ رونمایی شود، مصر است بازی دوستانه ۱۸ شهریور برابر ازبکستان را در تقویم نگه دارد و برگزار کند؛ اما مشخص نیست در این شرایط امکان سفر به تاشکند وجود داشته باشد و ازبک‌ها هم همچنان از برگزاری بازی استقبال کنند. این دیدار در این برهه زمانی قرار بود حکم آماده‌سازی برای مسابقات مقدماتی جام‌جهانی در مهر و آبان را داشته باشد؛ اما الان برگزاری آن کاملا بی‌حاصل است.

شرایط طوری شد که اسکوچیچ در ۱۳ ماه آغازین کارش روی نیمکت تیم‌ملی ایران هیچ برنامه خاصی نداشته باشد. در این مورد البته قصوری متوجه او نیست، اما اگر چنین وضعیتی قابل پیش‌بینی می‌بود، دراگان دست‌کم نیمکت صنعت نفت آبادان را به آن شکل غیرمنصفانه و به بهانه کسالت ترک نمی‌کرد تا سرمربی تیم‌ملی شود. اگر می‌دانستیم چه برنامه‌ای در پیش است، اسکوچیچ لیگ نوزدهم را با مسالمت به پایان می‌برد و بدون دل‌چرکینی سرمربی تیم‌ملی می‌شد. او درحال‌حاضر از سوی فیفا به پرداخت غرامت به باشگاه آبادانی محکوم شده است.

 

این مطلب برایم مفید است
5 نفر این پست را پسندیده اند